ሐዋርያው ያዕቆብ የአንደበትን አጠቃቀም በተመለከተ "ወንድሞች ሆይ፣ እርስ በርሳችሁ አትማሙ፤ ወንድሙን የሚያማ በወንድሙም ላይ የሚፈርድ ሕግን ያማል በሕግም ላይ ይፈርዳል" በማለት ጥብቅ ትእዛዝ ያስተላልፋል (ያዕቆብ 4:11)። "አትማሙ" (በግሪኩ ካታላሌዎ) የሚለው ቃል በሌላ ሰው ላይ ክፉ መናገርን፣ ስም ማጥፋትን፣ ማንቋሸሽን እና የሰውን ክብር የሚነካ ወሬ ማሰራጨትን ያመለክታል።
በታሪካዊው ማኅበረሰብ፣ ሰዎች የራሳቸውን ሥልጣንና ክብር ከፍ ለማድረግ ሲሉ ሌላውን ሰው በሐሜት ማዋረድ የተለመደ ልማዳቸው ነበር። በአይሁድ ሕግ ግን ሐሜት እጅግ የተወገዘ ኃጢአት ነበረ። ያዕቆብ የተበተኑትን አማኞች ሲመለከት፣ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ወንድም ወንድሙን እያማና እየፈረደ የፍቅር ሕግ ሲጣስ በማየቱ፣ ይህንን የማስጠንቀቂያ መልእክት ላከ። ሐሜት ማኅበረሰብን የሚበክልና የቤተ ክርስቲያንን አንድነት የሚያፈርስ ክፉ በሽታ ነው።
የዚህ ክፍል ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት ያለው፣ ሐሜት ከሰው አልፎ በእግዚአብሔር ሕግ ላይ በሚያደርሰው ዓመፅ ላይ ነው። አንድ ሰው ወንድሙን ሲያማ፣ "ባልንጀራህን እንደ ራስህ ውደድ" የሚለውን የእግዚአብሔርን ሕግ እየጣሰ ነው። ሕጉን በመጣስ ደግሞ፣ ሕጉ ስህተት እንደሆነ አድርጎ በሕጉ ላይ ይፈርዳል። ይህ ድርጊት ሰውን የሕግ አድራጊ ሳይሆን፣ ራሱን እንደ ዳኛ አድርጎ በእግዚአብሔር ሥልጣን ላይ እንዲቀመጥ ያደርገዋል። ፈራጅና ሕግ ሰጪ ግን አንድ እግዚአብሔር ብቻ ነው።
ይህንን የሐሜትና የፍርድ ኃጢአት ጌታ ኢየሱስ ሲያስጠነቅቅ፣ እንዳይፈረድባችሁ አትፍረዱ፤ በምትፈርዱበት ፍርድ ይፈረድባችኋልና በማለት አበክሮ አስተምሯል (ማቴዎስ 7:1)። ሐዋርያው ጳውሎስም በተመሳሳይ ሁኔታ፣ አንተስ በወንድምህ ላይ ስለ ምን ትፈርዳለህ? ወይስ አንተ ደግሞ ወንድምህን ስለ ምን ትንቃለህ? ሁላችን በክርስቶስ ፍርድ ወንበር ፊት እንቆማለንና በማለት ዳኝነት የእግዚአብሔር ብቻ መሆኑን ያጸናል (ሮሜ 14:10)።
ቃሉ ለእኛም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያለንን ግንኙነት እንድንመረምር ያደርገናል። ዛሬም ቢሆን የሰዎችን ስህተት ማውራት፣ መተቸትና ስም ማጥፋት ቀላል ሆኖ ይታያል። ነገር ግን እኛ ወንድሞቻችንን በሐሜት ከማዋረድ ይልቅ፣ የፍቅርን ሕግ በመታዘዝ ኃጢአታቸውን መሸፈንና በጸሎት መደገፍ አለብን። የፈራጅነትን ዙፋን ለጌታ ትተን፣ እኛ ታዛዦች መሆን ይገባናል።
ሐሜት የሰሚውን ጆሮ የሚያረክስ፣ የተናጋሪውንም ልብ የሚያረክስ መንፈሳዊ መርዝ ነው። "በወንድሙ ላይ የሚፈርድ ራሱን በእግዚአብሔር ዙፋን ላይ ያስቀምጣል፤ እኛ የተጠራነው ሕግን እንድንጠብቅ እንጂ ሕግ ላይ እንድንፈርድ አይደለም" እንደሚባለው፣ እኛም አንደበታችንን ከሐሜት ጠብቀን ዘወትር በፍቅር ልንመላለስ ይገባል።