ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በማቴዎስ ወንጌል ላይ “የልጆችን እንጀራ ወስዶ ለቡችሎች መጣል አይገባም” በማለት እጅግ ጥልቅ የሆነ መንፈሳዊ እውነትን አስተምሯል (ማቴዎስ 15፡26)። ይህ ክፍል የሚጀምረው አንዲት ከነዓናዊት ሴት ልጇን ጋኔን ክፉኛ ስላሠቃያት እየጮኸች ወደ እርሱ በቀረበችበት ወቅት ነው። እዚህ ላይ “ልጆች” የሚለው ቃል የእስራኤልን ሕዝብና የኪዳኑን ባለቤቶች ሲያመለክት፣ በአንጻሩ “ቡችሎች” (ወይም ትንንሽ የቤት ውሾች) የተባለው ደግሞ አሕዛብንና ከእስራኤል ቃል ኪዳን ውጭ የነበሩትን ወገኖች የሚያሳይ ምሳሌያዊ አገላለጽ ነው። ኢየሱስ ይህንን ቃል ሲናገር፣ የሴቲቱን እምነት ለመፈተን እና የእግዚአብሔርን የማዳን ዕቅድ ቅደም ተከተል ለማስረዳት እንጂ እርሷን ለማዋረድ አልነበረም።
በጥንታዊው የመካከለኛው ምሥራቅ ታሪክ እና በመጀመሪያው መቶ ክፍለ ዘመን የአይሁድ ባህል ውስጥ፣ አይሁዳውያን አሕዛብን ንቀው ለመጥራት ብዙውን ጊዜ የውሻን ስም ይጠቀሙ ነበር። ውሻ በዚያን ዘመን በአብዛኛው እንደ ርኩስ እና የጎዳና ላይ እንስሳ ይቆጠር ስለነበር፣ ቃሉ ከፍተኛ ስድብን ያዘለ ነበረ። ሆኖም፣ ኢየሱስ የተጠቀመው የመጀመሪያው የግሪክኛ ቃል የሚያመለክተው አውዳሚ የሆኑትን የጎዳና ውሾች ሳይሆን፣ በቤት ውስጥ ከቤተሰብ ጋር አብረው የሚያድጉትን የቤት እንስሳት ወይንም “ቡችሎች” የሚለውን ማለስለሻ ቃል ነው። ምንም እንኳን ቃሉ ማለስለሻ ቢኖረውም፣ አንዲት እናት በጭንቀት ውስጥ ሆና በምትለምንበት ጊዜ ይህን መሰል ምላሽ መስጠቱ፣ በወቅቱ በነበረው ማኅበረሰብ እና በደቀ መዛሙርቱ ዘንድ እጅግ አስገራሚ እና ከፍተኛ የባህል ውጥረት የፈጠረ ክስተት ነበር።
የዚህ ቃል ሥነ-መለኮታዊ ክብደት የሚያጠነጥነው በእግዚአብሔር የደኅንነት ታሪክ እና በጸጋው መገለጥ ቅደም ተከተል ላይ ነው። ኢየሱስ የአገልግሎቱ የመጀመሪያ ዒላማ ለእስራኤል ቤት የተገባውን የኪዳን ቃል መፈጸም መሆኑን በተደጋጋሚ አስተምሯል (ማቴዎስ 15፡24)። ስለዚህ፣ ይህ ምሳሌያዊ አነጋገር የሚያሳየው የቤተሰቡ አባት መጀመሪያ የገዛ ልጆቹን እንደሚመግብ፣ የእግዚአብሔርም ጸጋ መጀመሪያ ለአብርሃም ዘር መሰጠት እንዳለበት ነው። ሴቲቱ ግን ይህንን የእግዚአብሔርን አሠራር በመቀበል፣ “አዎን ጌታ ሆይ፥ ቡችሎችም እኮ ከጌቶቻቸው ማዕድ የወደቀውን ፍርፋሪ ይበላሉ” በማለት የላቀ እምነትዋን አሳይታለች (ማቴዎስ 15፡27)። ይህ አጸፋዊ ምላሽ እምነት ከዘር ሐረግ እና ከሕግ ገደብ በላይ መሆኑን አስመስክሯል።
ይህ ሁኔታ በሰዎች አእምሮ ውስጥ የሚፈጥረው መንፈሳዊ ውጥረት ኢየሱስ የሴቲቱን እምነት እንዴት ወደ ብርሃን እንዳወጣው በምናይበት ጊዜ ይፈታል። ኢየሱስ ይህንን ከባድ የሚመስል ቃል የተጠቀመው እምነቷን ለማዳከም ሳይሆን፣ ውስጣዊ ጽናቷን ለዓለም ሁሉ ለማሳየት እና አይሁዳውያን በልባቸው የነበራቸውን መንፈሳዊ ትዕቢት ለመስበር ነው። እርሷ በፈተናው ውስጥ አልፋ ትሕትናዋን ስታሳይ፣ ኢየሱስም “አንቺ ሴት፥ እምነትሽ ታላቅ ነው” በማለት እውቅናን ሰጥቷታል፤ በዚያችም ሰዓት ልጇ ተፈውሳለች (ማቴዎስ 15፡28)። ይህ ድርጊት አሕዛብ በክርስቶስ በኩል በሚኖራቸው እምነት ከእግዚአብሔር የጸጋ ማዕድ እንደሚካፈሉ እና ወንጌል ለዓለም ሁሉ የተከፈተ መሆኑን አስቀድሞ ያበሰረ ታላቅ መለኮታዊ ማረጋገጫ ነው።
ከዚህ ቃል የምንማረው ታላቅ ሰብዓዊ እና መንፈሳዊ እውነታ ቢኖር፣ አንዳንዴ ከእግዚአብሔር የሚሰጠን ምላሽ ከባድና ተስፋ አስቆራጭ ቢመስልም፣ እውነተኛ እምነት ግን ፈጽሞ ወደ ኋላ እንደማይል ነው። ቃሉ ለእኛም ዋነኛ ማንነታችን እና በእግዚአብሔር ዘንድ ያለን ተቀባይነት በማናችንም የዘር ሐረግ ወይም የሥጋ ትምክህት ላይ ሳይሆን በትሕትናና በእምነት ላይ የተመሠረተ መሆኑን በጥልቀት ያስታውሰናል። የእግዚአብሔር ቤተሰብ አባል መሆን ማለት፣ የጸጋውን ስፋት ተረድቶ ምንም ዓይነት ፈተና ቢገጥመን በጸሎት በመጽናትና በእርሱ ምሕረት ላይ ብቻ ሙሉ በሙሉ በመታመን መኖር ማለት ነው።
በመጨረሻም፣ ይህ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ቃልና የሴቲቱ ታሪክ በክርስትና ጉዟችን ውስጥ ልንይዘው ስለሚገባው ትሕትና እና የጸሎት ጽናት አጥብቆ ያሳስበናል። እውነተኛ የክርስትና ሕይወት ማዕከል መሆን ያለበት፣ የጌታን ቃል በቅንነት ተቀብሎ ከትዕቢት ርቆ በመንፈሳዊ ትሕትና መመላለስ ነው። በመሆኑም፣ “እውነተኛው የእምነት ታላቅነት የሚለካው ምቹ በሆኑ ቃላት ውስጥ ሳይሆን፣ ፈታኝ በሆኑ ሁኔታዎች ውስጥ እንኳን የእግዚአብሔርን የጸጋ ፍርፋሪ አጥብቆ በመፈለግ ላይ ነው” የሚለውን ታላቅ መንፈሳዊ እውነት ዘወትር በልባችን ልናኖረው ይገባል።