የእግዚአብሔር ቃል የታሪክን የመጨረሻ ግብ ሲገልጽ "በዙፋኑም የተቀመጠው፡— እነሆ፣ ሁሉን አዲስ አደርጋለሁ አለ። ለእኔም፡— እነዚህ ቃላት የታመኑና እውነተኛዎች ናቸውና ጻፍ አለኝ" ይላል (ራእይ 21:5)። "ሁሉን አዲስ አደርጋለሁ" ማለቱ፣ ክርስቶስ አሁን ያለውን የተበላሸ፣ በኃጢአት ያረጀና በመርገም ሥር ያለውን የዓለም ሥርዓት ሙሉ በሙሉ በማስወገድ፣ በምትኩ ፍጹም የሆነ የጽድቅ፣ የሰላምና የክብር ፍጥረትን ዳግም እንደሚሠራ የሚያረጋግጥ መለኮታዊ አዋጅ ነው።
በታሪካዊውና ፍልስፍናዊው የጥንት አውድ፣ ብዙ የዓለም ፈላስፎች (እንደ ግሪኮች ያሉት)፣ ታሪክ ራሱን የሚደግም ክብ ነው ብለው ያምኑ ነበር፤ ዓለም ትወለዳለች፣ ታረጃለች፣ ትሞታለች፣ እንደገናም ትወለዳለች እያሉ ያስቡ ነበር። መጽሐፍ ቅዱስ ግን ታሪክ ቀጥተኛ እና ግብ ያለው መሆኑን ያስተምራል። ዮሐንስ ይህንን ቃል ሲጽፍ፣ የሰው ልጅ ዕጣ ፈንታ ተመልሶ ወደ ብልሽት የሚገባ ሳይሆን፣ እግዚአብሔር በማያረጅና በማይለወጥ ፍጹም አዲስ የዘላለም ሁኔታ ውስጥ እንደሚያስቀምጠው አበሰረ።
ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ እግዚአብሔር የሚያደርገው አሮጌውን ነገር መጠገን ወይም መጣፍ ሳይሆን፣ ፍጹም አዲስ የሆነ የሕይወትና የተፈጥሮ ሥርዓትን ማምጣት ነው። በሰው ልብ የጀመረውን የመታደስ ሥራ (ዳግም ልደትን)፣ በመጨረሻው ዘመን መላውን ፍጥረተ ዓለም በማደስ ይደመድመዋል። ኃጢአት፣ በሽታ፣ እንባና ሞት አሮጌ ነገሮች ናቸው። ክርስቶስ ይህንን መርገም አስወግዶ፣ እግዚአብሔር ከሰው ጋር የሚኖርበትን አዲሱን ኤደን ፍጹም አድርጎ ይገነባል።
ይህንን የተሃድሶ ሥራ ሐዋርያው ጳውሎስ በአማኞች ሕይወት ውስጥ ሲገልጽ፣ ስለዚህ ማንም በክርስቶስ ቢሆን አዲስ ፍጥረት ነው፤ አሮጌው ነገር አልፎአል፤ እነሆ፣ ሁሉም አዲስ ሆኖአል በማለት የመንፈሳዊውን አዲስነት መሠረት አረጋግጧል (2ኛ ቆሮንቶስ 5:17)። እንዲሁም ፍጥረት ራሱ ደግሞ ከጥፋት ባርነት ነጻ ወጥቶ ለእግዚአብሔር ልጆች ወደሚሆን ክብር ነጻነት እንዲደርስ ተስፋ እንዳለው በማስገንዘብ، የሁሉን ነገር መታደስ አበክሮ አስተምሮአል (ሮሜ 8:21)።
ቃሉ ለእኛም ታላቅ የሆነ የተስፋና የደስታ መንፈስ ይሰጠናል። በሕይወታችን ውስጥ አካላችን ሲያረጅ፣ በሽታ ሲያዳክመን ወይም ነገሮች ሲበላሹ ተስፋ መቁረጥ የለብንም። ጌታችን ሁሉንም ነገር አዲስ የማድረግ ሉዓላዊ ሥልጣን አለው። የሕይወታችን ታሪክ በኀዘንና በእርጅና አያበቃም፤ ይልቁንም ጌታችን ፊታችንን፣ አካላችንንና መኖሪያችንን ፍጹም አዲስ አድርጎ ለዘላለም ክብሩ ያቆመናል።
የፈጣሪ እጅ አሮጌውን አይጣፍም፣ ሙሉ በሙሉ አዲስ አድርጎ ይሠራል እንጂ። "በኃጢአትና በመርገም ያረጀው ፍጥረት ሁሉ፣ በክርስቶስ የክብር ዙፋን ፊት ታድሶ የዘላለምን ውበት ይለብሳል" እንደሚባለው፣ እኛም ይህንን አዲስ ዓለም በተስፋ እየጠበቅን ዘወትር በደስታ ልንመላለስ ይገባል።