መጽሐፍ ቅዱስ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ኃጢአትን ስለማስወገድ ጥልቅ ትምህርት ሲሰጥ፡ "ቀኝ ዓይንህም ብታሰናክልህ አውጥተህ ከአንተ ጣላት፤ ሙሉ ሰውነትህ በገሃነም ከሚጣል ይልቅ ከአካላትህ አንዱ ቢጠፋ ይሻልሃልና" ይለናል (ማቴ 5፡29)። በዚህ ስፍራ የተጠቀሰው አገላለጽ በስነ ጽሑፍ ሕግ፣ በተለይም በግሪክ ቋንቋ አጠራር አጋንኖ ወይም አክብዶ የመናገር ስልትን የተከተለ ነው። ይህ ቃል በቃል አካልን ስለ መቁረጥ የሚሰጥ ትእዛዝ ሳይሆን፣ የኃጢአትን እጅግ አስከፊነት፣ አጥፊነት እና ሰዎችን ወደ ዘላለም ሞት የመውሰድ አቅም ለማሳየት የተነገረ መለኮታዊ ማስጠንቀቂያ ነው። ጌታችን የተጠቀመው ሥዕላዊ አገላለጽ እኛ ከምናስበው በላይ ኃጢአት ምን ያህል አደገኛ እንደሆነ ለማስረገጥ ነው።
ይህንን ሀሳብ በጥልቀት ለመረዳት ጌታ ኢየሱስ ይህንን ትምህርት ባስተማረበት ዘመን የነበረውን የአይሁድ ባሕላዊና ሃይማኖታዊ አውድ ማወቅ ያሻል። በጥንቱ የመካከለኛው ምሥራቅ አስተሳሰብ፣ ዓይን የምኞት መግቢያ በር ሲሆን፣ እጅ ደግሞ የድርጊት መፈጸሚያ ዋነኛ መሣሪያ ተደርጎ ይወሰድ ነበር። ፈሪሳውያን ኃጢአትን በውጫዊ ድርጊት ብቻ ሲለኩት፣ ኢየሱስ ግን የኃጢአት ሥሩ ያለው በልብ ውስጥ መሆኑን አሳይቷል። ዓይንን ማሳወር ወይም እጅን መቁረጥ ከኃጢአት አያድንም፤ ምክንያቱም ክፉ አሳብ፣ ዝሙትና መስረቅ የሚወጡት ከሰው ልብ ውስጥ ነውና (ማር 7፡21-22)። ስለዚህ የጌታ ትምህርት ያነጣጠረው በውጫዊው አካል ላይ ሳይሆን፣ ኃጢአትን በሚያመነጨው የውስጥ ማንነት እና ውሳኔ ላይ ነው።
በዚህ የጌታ ቃል ውስጥ ያለው ታላቁ መንፈሳዊ ውጥረት፣ በሰው ልጅ አካል ክቡርነት እና በኃጢአት አጥፊነት መካከል ያለውን ፍልሚያ ያሳያል። እግዚአብሔር የሰውን አካል የፈጠረው ለክብሩ ማደሪያ እንዲሆን ነው፤ አካላችን የመንፈስ ቅዱስ ቤተ መቅደስ በመሆኑ ልናጎድለው አይገባም (1ኛ ቆሮ 6፡19)። ነገር ግን የካንሰር በሽታ የያዘው አካል የሰውን ሕይወት ለማዳን ሲባል በሕክምና እንደሚቆረጥ ሁሉ፣ በመንፈሳዊውም ዓለም ወደ ኃጢአት የሚጎትተንን ማንኛውንም ልማድ ወይም ትስስር ያለ ርኅራኄ ቆርጠን መጣል እንዳለብን ጌታችን አጥብቆ ያሳስበናል። ይህ መንፈሳዊ ቀዶ ጥገና ሕመምና ዋጋ መክፈልን ቢጠይቅም፣ ከዘላለም የገሃነም ፍርድ ግን ያድናል።
እኛ የጴንጤቆስጤ አማኞች እንደምናስተምረው፣ በሥጋዊ አካል ላይ የሚደረግ ምንም ዓይነት ቅጣት ወይም መቆረጥ እውነተኛ ቅድስናን ሊያመጣ አይችልም፤ ለዚህ የሚረዳን የመንፈስ ቅዱስ ኃይል ብቻ ነው። መንፈስ ቅዱስ በውስጣችን ሲሠራ፣ የሥጋን ምኞት እንድንሰቅልና ክፉ አሳብን እንድንገድል መለኮታዊ ኃይል ይሰጠናል። ኃጢአትን መቁረጥ ማለት በመንፈስ አቅም የሥጋን ሥራ መግደል ማለት ነው። ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን መንፈሳዊ ሚስጥር ሲያብራራ፣ በመንፈስ የሰውነትን ሥራ ብትገድሉ በሕይወት ትኖራላችሁ በማለት የእግዚአብሔርን ጸጋና የሰውን የውሳኔ ድርሻ አጣምሮ አሳይቷል (ሮሜ 8፡13)።
የዚህ ቃል እውነት ዛሬ ላለነው ክርስቲያኖች እጅግ ጥልቅ የሆነ የሕይወት ትምህርት ይሰጠናል። በዘመናችን ዓይንን ማውጣት ወይም እጅን መቁረጥ ማለት ኃጢአትን ለማስወገድ የምንወስደው ቆራጥና ሥር ነቀል እርምጃ ማለት ነው። ይህ ምናልባት ኃጢአት እንድንሠራ የሚገፋፋንን የቴክኖሎጂ መሣሪያ ማስወገድን፣ ወደ ፈተና ከሚመራን የተበላሸ ጓደኝነት ራስን ማግለልን፣ ወይም መንፈሳዊ ሕይወታችንን ከሚያቀጭጭ የሥራ ቦታ መለየትን ሊያካትት ይችላል። ሰማያዊውን ክብር ለመውረስ ስንል፣ በምድር ላይ ለእኛ እጅግ ውድ የሆኑ ነገር ግን ወደ ውድቀት የሚጎትቱንን ነገሮች ሁሉ ስለ ክርስቶስ ብለን እንደ ጉድፍ ልንቆጥራቸው ይገባል።
በማጠቃለያ፣ ኢየሱስ ዓይንን ማውጣትና እጅን መቁረጥ ሲል አካላዊ መቆረጥን ሳይሆን፣ ኃጢአትን ከመጠየፍ የተነሳ ልንወስደው የሚገባንን እጅግ ከባድ መንፈሳዊ ርምጃ ማሳየቱ ነው። እግዚአብሔር ከእኛ የሚፈልገው አካለ ጎደሎ መሆንን ሳይሆን፣ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል የኃጢአትን ምክንያት ቆርጦ የሚጥል ጽኑ ልብን ነው። የክርስቲያን እውነተኛ ነፃነት የሚገኘው ከኃጢአት ጋር ስምምነት ሳናደርግ፣ ለጽድቅ በመገዛት ስንኖር ብቻ ነው። ስለዚህ ዘወትር አካላችንንም ሆነ አእምሯችንን ለእግዚአብሔር ፈቃድ በማስገዛት በንጽሕና ልንመላለስ ይገባል። ቃሉ ይህንን ታላቅ የቅድስና ጥሪ ሲያስታውሰን፡ "ጌታን ኢየሱስ ክርስቶስን ልበሱት፥ ምኞቱንም እንዲፈጽም ለሥጋ አታስቡ" ይለናል (ሮሜ 13፡14)።