ሐዋርያው ዮሐንስ የክርስቶስን ዳግም ምጽአት አስመልክቶ "እነሆ፣ ከደመና ጋር ይመጣል፤ ዓይንም ሁሉ የወጉትም ያዩታል፣ የምድርም ወገኖች ሁሉ ስለ እርሱ ዋይ ዋይ ይላሉ" በማለት ይጽፋል (ራእይ 1:7)። "ዓይን ሁሉ ያየዋል" የሚለው አገላለጽ የክርስቶስ ዳግም መምጣት በስውር፣ በድብቅ ወይም ለጥቂት ሰዎች ብቻ የሚገለጥ ሳይሆን፣ በዓለም ላይ ያሉ የሰው ልጆች ሁሉ በአንድ ጊዜ በግልጽ የሚያዩት አጽናፈ ዓለማዊና ታሪካዊ ክስተት መሆኑን ያመለክታል።
በታሪካዊውና ባህላዊው የሮማውያን ሥርዓት፣ አንድ አሸናፊ ንጉሥ ወይም ጄኔራል ጦርነት አሸንፎ ወደ ከተማው ሲመለስ፣ ሁሉም የከተማው ነዋሪ ወጥቶ የድል ትዕይንቱን ያይ ነበር። ክርስቶስ በመጀመሪያ ወደ ምድር ሲመጣ በግርግም ውስጥ በተዋረደና በተሰወረ ሁኔታ ነበር የመጣው። ነገር ግን ዳግም ሲመለስ، እንደ ሮማውያን ነገሥታት ለአንዲት ከተማ ብቻ ሳይሆን، ለዓለም ሁሉ አሸናፊነቱን የሚያሳውቅበት ታላቅ የክብር መገለጥ ይሆናል። ማንም ሰው ይህንን ክስተት ሊክድ ወይም ሊያስተባብል አይችልም።
የዚህ ቃል ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት ያለው፣ በክርስቶስ አዳኝነት ባመኑትና ባላመኑት ሰዎች መካከል በሚኖረው የተለያየ ምላሽ ላይ ነው። አማኞች ጌታን ሲያዩት በታላቅ ደስታ ይሞላሉ؛ ምክንያቱም የድነታቸው ቀን ነው። ነገር ግን "የወጉት" እና ያላመኑበት የምድር ወገኖች ሲያዩት، በኃጢአታቸውና በክህደታቸው ምክንያት በፍርሃትና በጸጸት ዋይ ዋይ ይላሉ። የክርስቶስ መገለጥ ለጻድቃን የክብር ብርሃን፣ ለኃጢአተኞች ደግሞ የፍርድ እሳት መሆኑን በግልጽ ያሳያል።
ይህንን ታላቅ እውነት ነቢዩ ዘካርያስ አስቀድሞ ሲተነብይ፣ ወደ እኔም ወደ ወጉት ይመለከታሉ፤ ሰውም ለአንድያ ልጁ እንደሚያለቅስ ያለቅሱለታል በማለት የንስሐንና የጸጸትን ለቅሶ አሳይቷል (ዘካርያስ 12:10)። ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስም ራሱ ስለ መምጣቱ ሲያስተምር፣ መብረቅ ከምሥራቅ ወጥቶ እስከ ምዕራብ እንደሚታይ፣ የሰው ልጅ መምጣትም እንዲሁ ይሆናል በማለት ምጽአቱ ለሁሉም ፍጹም ግልጽ መሆኑን አረጋግጧል (ማቴዎስ 24:27)።
ቃሉ ለእኛም እጅግ ጥልቅ የሆነ ተስፋና መጽናኛን ይሰጠናል። ዛሬ ዓለም በክርስቶስ ላይ ብታሾፍም፣ ወንጌልን ብትክድም፣ አንድ ቀን ግን ጉልበት ሁሉ ለእርሱ ይንበረከካል፣ ዓይንም ሁሉ ክብሩን ያያል። ስለዚህ እኛ ዛሬ በእምነት የምንከተለውን ጌታ፣ በዚያን ቀን በክብር ፊት ለፊት እንደምናየው አውቀን፣ በማንኛውም የሕይወት መከራ ውስጥ ሳንሰናከል በቅድስና ጸንተን ልንቆም ይገባል።
የክርስቶስ መምጣት የዘመናት ሁሉ ታላቅ ማሳረጊያ ነው። "በድብቅ የፈሰሰው የክርስቶስ ደም፣ በይፋ በሚታየው የክብሩ መገለጥ ፍትሕን ያገኛል" እንደሚባለው፣ እኛም ያን የክብር ቀን በተስፋ እየጠበቅን ዘወትር አምላካችንን በታማኝነት ልናገለግል ይገባል።