ኢየሱስ ለብ ስላለ እምነት ይህን ያህል በጥብቅ የተቃወመው ለምንድን ነው?

የእግዚአብሔር ቃል ለሎዶቅያ ቤተ ክርስቲያን ባስተላለፈው ማስጠንቀቂያ "በራድ ወይም ትኩስ እንዳይደለህ ሥራህን አውቃለሁ፤ በራድ ወይም ትኩስ ብትሆንስ መልካም በሆነ ነበር። እንዲሁ ለብ ስላልህ፣ በራድም ወይም ትኩስ ስላልሆንህ ከአፌ ልተፋህ ነው" ይላል (ራእይ 3:15-16)። "ለብ ያለ እምነት" ማለት ውጫዊ ሃይማኖታዊ ቅርጽ ያለው ነገር ግን ውስጣዊ መንፈሳዊ ኃይል፣ ቅንዓት፣ እና ለእግዚአብሔር ፍጹም መሰጠት የሌለው የግብዝነት ሕይወት ነው። ጌታ ይህንን አጥብቆ የተቃወመው፣ ግብዝነት ከግልጽ ክህደት ይልቅ እጅግ አደገኛ ስለሆነ ነው።

በታሪካዊው አውድ፣ የሎዶቅያ ከተማ የራሷ የውሃ ምንጭ ስላልነበራት በቧንቧ ውሃ ታመጣ ነበር። ከሂራፖሊስ የሚመጣው ትኩስ የፍል ውሃ ለፈውስና ለጤና ሲጠቅም፣ ከቆላስይስ የሚመጣው ቀዝቃዛ ውሃ ደግሞ ጥማትን በማርካት ያረካ ነበር። ነገር ግን እነዚህ ውሃዎች ሎዶቅያ ሲደርሱ ለብ ይሉ ስለነበር፣ ለሕክምናም ሆነ ለመጠጣት የማይጠቅሙ፣ በተቃራኒው የሚያስመልሱ ነበሩ። ጌታ ይህንን ምስል በመጠቀም، የሎዶቅያ ክርስቲያኖች እንደ ትኩስ ውሃ መንፈሳዊ ፈውስ የማይሰጡ፣ እንደ ቀዝቃዛ ውሃም መንፈሳዊ ጥማትን የማያረኩ፣ ለምንም የማይጠቅሙ መሆናቸውን አሳያቸው።

ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ ለብ ያለ እምነት እግዚአብሔርን እጅግ የሚያሳዝንበት ምክንያት የራስን መንፈሳዊ ውድቀት ስለሚሸፍን ነው። ሙሉ በሙሉ የቀዘቀዘ (ያላመነ) ሰው ኃጢአተኝነቱን ስለሚያውቅ ለንስሐ ቅርብ ነው؛ ትኩስ የሆነም አማኝ ለጌታ ይጋያል። ነገር ግን ለብ ያለ ሰው፣ ቤተ ክርስቲያን ስለሚሄድና ስለሚዘምር ብቻ፣ "ባለ ጠጋ ነኝ، ምንም አያስፈልገኝም" ብሎ ራሱን ያታልላል። ይህ መንፈሳዊ እውርነት፣ የክርስቶስን አዳኝነት አምርሮ እንዳይፈልግ ስለሚያደርገው ጌታ ይህን ሁኔታ ይጸየፈዋል።

ይህንን የግብዝነት ኑሮ ጌታ ኢየሱስ ሲቃወም፣ ይህ ሕዝብ በከንፈሩ ያከብረኛል፣ ልቡ ግን ከእኔ በጣም የራቀ ነው፤ የሰውንም ሥርዓት ትምህርት እያስተማሩ በከንቱ ያመልኩኛል በማለት ሃይማኖታዊ ድራማን አጋልጧል (ማቴዎስ 15:8-9)። እግዚአብሔር የሚፈልገው ግማሽ ልብን ሳይሆን፣ አምላክህን እግዚአብሔርን በፍጹም ልብህ በፍጹምም ነፍስህ በፍጹምም አሳብህ ውደድ የሚለውን ትእዛዝ ነው (ማቴዎስ 22:37)።

ቃሉ ለእኛም የክርስትና ሕይወታችንን ትኩሳት እንድንለካ ታላቅ ማስጠንቀቂያ ይሰጠናል። ዛሬ እኛም በምድራዊ ስኬትና ምቾት ተደልለን، ለጸሎት፣ ለቃሉና ለወንጌል ያለን ቅንዓት ከቀዘቀዘ ለብ ወዳለው አዘቅት ውስጥ ገብተናል ማለት ነው። እግዚአብሔርን በትርፍ ጊዜያችን የምናመልከው አምላክ አድርገን መቁጠር የለብንም። የጌታን ልብ ላለማስከፋት፣ መንፈሳችንን በእሳት አቀጣጥለን ዘወትር በትጋት ልናገለግለው ይገባል።

ግማሽ ልብ ያለው ክርስትና የሰማይን አምላክ አያስደስትም። "ከእግዚአብሔር ጋር የሚደረግ ሕብረት ወይ ፍጹም የሆነ መሰጠትን፣ አለበለዚያ ደግሞ ፍጹም መለየትን እንጂ የግብዝነትን መካከለኛ መንገድ አይቀበልም" እንደሚባለው፣ እኛም ራሳችንን ለጌታ ጸጋ አሳልፈን በመስጠት ዘወትር ትኩስ በሆነ መንፈሳዊ ሕይወት ልንመላለስ ይገባል።