"እርሱም፡— ስለ መልካም ነገር ለምን ትጠይቀኛለህ? መልካም የሆነ አንዱ ነው፤ ወደ ሕይወት መግባት ብትወድ ግን ትእዛዛትን ጠብቅ አለው" (ማቴ 19:17)። ይህ ቅዱስ ቃል ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ስለ መዳን መንገድና ስለ ሕግ መንፈሳዊ ዓላማ ያስተማረውን እጅግ ጥልቅ ምሥጢር የሚገልጽ ነው። በዚህ ስፍራ "ትእዛዛትን ጠብቅ" የሚለው ቃል በመጀመሪያ እይታ በሥራና በሕግ መዳንን የሚያስተምር ቢመስልም፣ በመንፈሳዊ አውድ ግን ሕግ የሰውን ልጅ መንፈሳዊ ድህነትና ኃጢአት አጋልጦ የሚያሳይ መስተዋት መሆኑን በሕያውነት ያስረዳል። ክርስቶስ ይህንን ቃል የተናገረው ሰው በገዛ ጽድቁ ሊድን እንደሚችል አዲስ መንገድ ለመክፈት ሳይሆን፣ የጎልማሳውን ልብ እውነተኛ ማንነት አጋልጦ ወደ መለኮታዊ ጸጋ ሊያመጣው ስለፈለገ ነው።
በታሪካዊና በባሕላዊ አውድ ስንመለከተው፣ በአንደኛው መቶ ክፍለ ዘመን በነበረው የአይሁድ ማኅበረሰብ ዘንድ፣ የሙሴን ሕግ በጥብቅ መጠበቅና በጎ ሥነ-ምግባር ማሳየት ወደ እግዚአብሔር መንግሥት የሚያስገባ ብቸኛው የጽድቅ መንገድ ተደርጎ ይቆጠር ነበር። ይህ ባለጠጋ ጎልማሳ ወደ ኢየሱስ መጥቶ ምን መልካም ነገር ላድርግ ብሎ ሲጠይቀው፣ በልቡ ውስጥ ያለውን ሥጋዊ የጽድቅ መለኪያ ይዞ ነበር። ጌታችን ትእዛዛትን ዘርዝሮ ሲነግረው፣ ጎልማሳው "ይህንማ ሁሉ ከሕፃንነቴ ጀምሬ ጠብቄአለሁ፤ ደግሞስ የሚጎድለኝ ምንድር ነው?" (ማቴ 19:20) በማለት በሰብዓዊ ጥረቱ ያለውን መመካት አሳይቷል። ማኅበራዊውና መንፈሳዊው ውጥረት የሚገኘው፣ ይህ ሰው በውጫዊ አኗኗሩ ሕግን የጠበቀ ጻድቅ ቢመስልም፣ በውስጡ ግን እውነተኛ የሕይወት ሰላም አጥቶ መንፈሳዊ ክፍተት ይሰማው የነበረ መሆኑ ላይ ነው።
ከሥነ-መለኮትና ከሕጋዊ አንጻር ሲታይ፣ ክርስቶስ ሕግን የተጠቀመው ሕጋዊ በሆነ መንገድ የጎልማሳውን ልብ ለመመርመር ነው። የእግዚአብሔር ሕግ ቅዱስና ጻድቅ ቢሆንም፣ ሰውን ማዳን ግን አይችልም፤ ይልቁንም ኃጢአትን ያስታውቃል (ሮሜ 3:20)። ኢየሱስ ይህንን ሰው በሕግ ሚዛን ሲመዝነው፣ "ፍጹም ልትሆን ብትወድ፥ ሂድና ያለህን ሸጠህ ለድሆች ስጥ" የሚል የመጨረሻ መለኮታዊ ፈተና አቀረበለት (ማቴ 19:21)። ይህ ትእዛዝ የሰውየውን እውነተኛ አምላክ አጋልጦ አውጥቶታል። ጎልማሳው ባልንጀራውን እንደ ራሱ ይወድ እንደነበር ቢናገርም፣ ሀብቱን ለድሆች መስጠት ሲያቅተው ግን አሥርቱን ትእዛዛት በሙሉ፣ በተለይም ከአንድ አምላክ በቀር ሌላ አታምልክ የሚለውን ፊተኛውን ትእዛዝ እንደሻረ ሕጋዊ በሆነ መንገድ ተረጋገጠበት።
የዚህ ውይይት ሌላኛው ሥነ-መለኮታዊ ጥልቀት የሚያተኩረው፣ በመዳንና ራስን በመካድ መካከል ባለው መንፈሳዊ ተቃርኖ ላይ ነው። ጎልማሳው ብዙ ንብረት ነበረውና ይህን ቃል ሲሰማ እያዘነ ሄደ (ማቴ 19:22)። ጌታችን ሕግን እንደ መዶሻ የተጠቀመው የሰውየውን የትዕቢት ግንብ አፍርሶ፣ በራሱ ጽድቅ መዳን እንደማይችል እንዲረዳና ጸጋን እንዲለምን ነበር። ሐዋርያው ጳውሎስ፣ በእምነት እንጸድቅ ዘንድ ሕግ ወደ ክርስቶስ የሚያመጣ ሞግዚታችን ሆኖአል ብሎ እንዳስተማረው (ገላ 3:24)፣ የኢየሱስ ንግግር ዋና ዓላማ ሰው በሕግ ሥራ ፍጹም ሊሆን እንደማይችልና ብቸኛው ተስፋ በእግዚአብሔር ምሕረት ላይ መደገፍ መሆኑን በተግባር ማሳየት ነበር። ሰውየው ግን መዳንን ከፈለገው በላይ ጣዖት የሆነበትን ሀብቱን መረጠ።
ቃሉ ለእኛም እጅግ ጥልቅ የሆነ መንፈሳዊ ንቃትንና ራስን የመመርመር ግዴታን የሚያስገነዝብ ነው። እኛም ብዙ ጊዜ እንደ ባለጠጋው ጎልማሳ ውጫዊ የሆኑ ሃይማኖታዊ ሥርዓቶችን በመፈጸም፣ አስራት በመክፈል ወይም መጥፎ ከሚባሉ ድርጊቶች በመራቅ ብቻ የጽድቅ ዋስትና እንዳለን ልናስብ እንችላለን። ነገር ግን እግዚአብሔር ልባችንን ሲመረምር፣ ከእርሱ አብልጠን የምንወደውን ማንኛውንም የተደበቀ ጣዖት እንድንተው ይጠይቀናል። በገዛ ሥራችንና በጎነታችን መመካትን ትተን፣ ወደ ዘላለም ሕይወት የሚያስገባን የክርስቶስ መስቀልና ጸጋ ብቻ መሆኑን አምነን፣ ራሳችንን ሙሉ በሙሉ ለእርሱ አሳልፈን ልንሰጥ ይገባል።
በማጠቃለል፣ ኢየሱስ ለባለጠጋው ጎልማሳ ትእዛዛትን ጠብቅ ያለው በመልካም ሥራ ሊድን ስለሚችል ሳይሆን፣ የሕግን ፍጹምነትና የሰውን ልጅ ድካም አጋልጦ በማሳየት፣ ወደ እውነተኛው አዳኝ እንዲመለከት ለማድረግ ነው። የሰው ልጅ በራሱ ጥረት የቱንም ያህል ጻድቅ ቢመስልም፣ የእግዚአብሔርን መለኮታዊ መለኪያ ሊያሟላ ፈጽሞ አይችልም። እውነተኛ መዳን የሚገኘው የራስን ጽድቅ ጥሎ በክርስቶስ ላይ በመደገፍ ብቻ ነው። ቅዱስ ቃሉ በግልጽ እንደሚያስረግጥልን፣ "ሰው በኢየሱስ ክርስቶስ በማመን እንዲጸድቅ እንጂ በሕግ ሥራ እንዳይሆን አውቀን፥ ሥጋን የለበሰ ሁሉ በሕግ ሥራ ስለማይጸድቅ፥ እኛ ራሳችን በሕግ ሥራ ሳይሆን በክርስቶስ በማመን እንጸድቅ ዘንድ በክርስቶስ ኢየሱስ አምነናል" (ገላ 2:16)። ስለዚህ መዳን ከእግዚአብሔር የተሰጠ የጸጋ ስጦታ መሆኑን ተረድተን በትሕትናና በእምነት ልንጸና ይገባናል።