ይህንን እጅግ ጥልቅ የሆነ የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍል ለመረዳት፣ ጴጥሮስ "ይህም ውኃ ደግሞ ማለት ጥምቀት… አሁን ያድናችኋል፤ ይህም በኢየሱስ ክርስቶስ ትንሣኤ ነው እንጂ የሥጋን እድፍ በማስወገድ አይደለም፣ ለእግዚአብሔር የበጎ ሕሊና ልመና ነው እንጂ" (1 ጴጥሮስ 3፡21) ያለውን በጥንቃቄ መመርመር ያስፈልጋል። ጴጥሮስ "ጥምቀት ያድናል" ሲል፣ ውሃው ራሱ የሰውን ኃጢአት ያጥባል ማለቱ አይደለም። ይህንንም ራሱ ሲያብራራ "የሥጋን እድፍ በማስወገድ አይደለም" በማለት ቁሳዊው ውሃ ኃጢአትን የማንጻት ኃይል እንደሌለው በግልጽ አስቀምጦታል።
በታሪካዊና ትንቢታዊ አውድ፣ ጴጥሮስ ጥምቀትን ከኖኅ መርከብ ጋር እያነጻጸረ ነው። በኖኅ ዘመን በምድር ላይ የነበረውን ኃጢአት ለማጥፋት የጥፋት ውሃ መጣ፤ ኖኅና ቤተሰቡ የዳኑት በውሃው ሳይሆን، በውሃው ላይ በተንሳፈፈችው መርከብ አማካይነት ነው። በተመሳሳይ ሁኔታ፣ ክርስቲያናዊ ጥምቀት የክርስቶስ መርከብነትና የትንሣኤው ምሳሌ ነው። እኛን የሚያድነን የጥምቀቱ ስነ-ስርዓት ሳይሆን፣ በጥምቀት በምናሳየው እምነት የተተባበርነው የክርስቶስ ትንሣኤ ነው።
በሥነ-መለኮታዊ እይታ፣ መዳን የሚገኘው በክርስቶስ ኢየሱስ በማመን ብቻ መሆኑን መላው አዲስ ኪዳን ያስተምራል (ኤፌሶን 2፡8-9)። ጥምቀት የደህንነት ምክንያት ሳይሆን፣ የደህንነት ውጤትና ምስክር ነው። ጴጥሮስ ጥምቀትን "ለእግዚአብሔር የበጎ ሕሊና ልመና (ቃል ኪዳን)" በማለት ይገልጸዋል። ይህ ማለት አንድ ሰው በክርስቶስ ደም ታጥቦ ሕሊናው ከነጻ በኋላ፣ ይህንን የውስጥ ለውጥ በውጫዊ የውሃ ጥምቀት ለአደባባይ ይመሰክራል ማለት ነው።
ስለዚህ، በመስቀል ላይ የነበረው ወንበዴ ሳይጠመቅ ከክርስቶስ ጋር ገነት እንደገባ ሁሉ (ሉቃስ 23፡43)፣ ጥምቀት የደህንነት ቅድመ-ሁኔታ አይደለም። ሆኖም ጥምቀት እጅግ አስፈላጊ የሆነ የጌታ ትእዛዝና አማኞች ከክርስቶስ ሞትና ትንሣኤ ጋር ያላቸውን አንድነት በተግባር የሚያሳዩበት መንፈሳዊ ሥርዓት ነው (ሮሜ 6፡3-4)። አንድ እውነተኛ አማኝ ጌታውን ስለሚወድ በታዛዥነት ይጠመቃል።
ቃሉ ለእኛም ስለ ደህንነታችን መሠረት ትክክለኛ ግንዛቤን ይሰጠናል። የምንድነው በሃይማኖታዊ ሥርዓቶች ሳይሆን በሕያው ክርስቶስ ላይ ባለን እምነት ብቻ መሆኑን አውቀን፣ ጥምቀትን ደግሞ ላገኘነው ደህንነት የፍቅርና የታዛዥነት መግለጫ አድርገን ልንፈጽመው ይገባናል።
"ጥምቀት የደህንነታችን መክፈቻ ሳይሆን፣ ለዳነው ሕይወታችን የምናቀርበው ሕያው የሥርዓት ምስክርነት ነው፤" እንደሚባለው፣ ያዳነን የክርስቶስ ደም መሆኑን አምነን، በውሃ ጥምቀት ደግሞ የጌታን ትእዛዝ በደስታ እንፈጽማለን።