የክርስቲያኖችን አንድነት በተመለከተ ሐዋርያው ጴጥሮስ ሲመክር፣ "በመጨረሻው ሁላችሁ በአንድ ልብ ሁኑ፣ የሌላው መከራ ለእናንተም እንደሚሆን አድርጋችሁ አስቡ፣ እንደ ወንድሞች ተዋደዱ፣ ርኅሩኆችና ትሑታን ሁኑ" (1 ጴጥሮስ 3፡8) በማለት የቤተ ክርስቲያንን ኅብረት መሠረት ያስቀምጣል። "በአንድ ልብ መሆን" የሚለው ሐረግ በመጀመሪያው የግሪክ ቋንቋ (ሆሞፍሮኔስ) ሲሆን፣ ትርጉሙም ፍጹም አንድ ዓይነት የሆነ አስተሳሰብ ወይም ኮፒ መሆን ማለት ሳይሆን፣ በዓላማ፣ በፍቅርና በግብ የተስማማና የተዋሃደ አእምሮ መያዝን ያመለክታል።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ ስንመለከተው፣ የመጀመሪያዋ ቤተ ክርስቲያን እጅግ የተለያየ ዳራ ካላቸው ሰዎች የተዋቀረች ነበረች። አይሁዳውያን ከአሕዛብ፣ ባሪያዎች ከጌቶች፣ ድሆች ከሀብታሞች ጋር በአንድ ማዕድ ላይ ይሰበሰቡ ነበር። በተፈጥሮ እርስ በእርስ ጠላቶች የነበሩት እነዚህ የኅብረተሰብ ክፍሎች፣ በአንድነትና በአንድ ልብ ሆነው ማገልገላቸው ለዓለም እጅግ አስገራሚ ተአምር ነበር። ይህ አንድነት የተገኘው በማኅበራዊ ስምምነት ሳይሆን፣ በመንፈስ ቅዱስ መለኮታዊ ሥራ ነው።
በዚህ ሐሳብ ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ ጥልቀት፣ ክርስቲያናዊ አንድነት የተመሠረተው በክርስቶስ ላይ መሆኑን ያሳያል። አማኞች በአንድ ልብ መሆን የሚችሉት፣ የግል ፍላጎታቸውን፣ ትዕቢታቸውንና የሥጋ ምኞታቸውን በመስቀል ላይ ሰቅለው፣ የክርስቶስን አእምሮ ሲይዙ ብቻ ነው። ጴጥሮስ የጠቀሳቸው ርኅራኄ፣ ወንድማዊ ፍቅርና ትሕትና የዚህ አንድነት ማሰሪያ ገመዶች ናቸው፤ ትሕትና ከሌለ አንድነት ከቶ ሊኖር አይችልም (ፊልጵስዩስ 2፡2-5)።
ከዚህም ባሻገር፣ አንድ ልብ መሆን ማለት ልዩነቶች አይኖሩም ማለት አይደለም። ቤተ ክርስቲያን እንደ አካል የተለያዩ ብልቶች አሏት፤ ነገር ግን ሁሉም ብልቶች ለአንድ አካል ጤንነት እንደሚሠሩ ሁሉ፣ አማኞችም በጸጋ ስጦታቸው ቢለያዩም ለክርስቶስ ክብር ግን በአንድ ዓላማ ይቆማሉ። የአማኞች አንድነት በመንፈስ ቅዱስ አሠራር የሚመነጭ ሰማያዊ ኅብረት ነው።
ቃሉ ለእኛም ልዩነቶቻችንን ወደ ጎን ትተን በክርስቶስ ወንጌል ላይ አንድ እንድንሆን ታላቅ ጥሪ ያቀርብልናል። በዘር፣ በቋንቋ ወይም በፖለቲካ አመለካከት ከመከፋፈል ይልቅ፣ የሁላችንም ራስ በሆነው በኢየሱስ ክርስቶስ ሥር ተሰብስበን ፍቅርን በተግባር ልናሳይ ይገባናል።
"በዋናው ነገር አንድነት፣ በቅርንጫፉ ነገር ነፃነት፣ በሁሉም ነገር ደግሞ ፍቅር፤" እንደሚባለው፣ የአማኞች በአንድ ልብ መሆን ለዓለም ትልቁ የወንጌል ምስክርነት ነው።