የእግዚአብሔር ቃል አሁን ያለንበትን መንፈሳዊ መረዳት ሲገልጽ “ዛሬስ በመስተዋት በድንግዝግዝ እንደምናይ ነን” በማለት የሰውን ልጅ ውሱንነት ያሳያል (1 ቆሮንቶስ 13፡12)። “በመስተዋት በድንግዝግዝ” የሚለው ቃል ምስልን በግልጽ እና በጥራት ማየት አለመቻልን፣ እንደ እንቆቅልሽ የሆኑ ያልተፈቱ መንፈሳዊ ምስጢራት መኖራቸውን እና እውነታውን ሙሉ በሙሉ አለመረዳትን የሚያመለክት ምሳሌያዊ አገላለጽ ነው።
ይህ መልእክት የተጻፈበት የቆሮንቶስ ከተማ በዘመኑ ከነሐስ እና ከተለያዩ ማዕድናት በሚሠሩ መስተዋቶች ምርት እጅግ የታወቀች ነበረች። የጥንቱ መስተዋት እንደ ዘመናችን የጠራ መስታወት ሳይሆን የተወለወለ ነሐስ በመሆኑ የሚያሳየው ምስል ደብዛዛ እና ግልጽ ያልሆነ ነበር። ጳውሎስ ይህንን የአካባቢውን ታዋቂ ምርት በመጠቀም፣ የቆሮንቶስ ሰዎች ያላቸው ከፍተኛ መንፈሳዊ ዕውቀት እንኳን ብዥታ እንዳለው እና ፍጹም አለመሆኑን በተግባራዊ ምሳሌ አስተማራቸው።
ከሥነ መለኮት አንጻር በመስተዋት ማየት ማለት የእግዚአብሔርን እውነት በእምነት እንጂ በአካል አለማየት ማለት ነው (2 ቆሮንቶስ 5፡7)። እግዚአብሔር ራሱን በቃሉ እና በፍጥረቱ ቢገልጥልንም አእምሯችን ግን የእግዚአብሔርን ሙሉ ክብር ለመሸከም አይችልም። የምናየው የእግዚአብሔርን የክብር ነጸብራቅ እንጂ ሙሉውን አካል ስላልሆነ መንፈሳዊ እይታችን ገደብ አለው።
በዚህ እውነት ውስጥ ያለው ውጥረት ሁሉንም ነገር አሁን ለመረዳት በሚፈልገው የሰው አእምሮ እና ሚስጢሩን በጊዜው በሚገልጠው በእግዚአብሔር አሠራር መካከል ያለው ልዩነት ነው። አንዳንድ ጊዜ መከራ ሲበዛ፣ ጸሎት ሲዘገይ ወይም ጥያቄዎቻችን መልስ ሲያጡ ለምን ብለን እንጠይቃለን። ነገር ግን ቃሉ እይታችን ደብዛዛ መሆኑን በማሳመን ሙሉውን ስዕል የሚያውቀውን አምላክ በእምነት እንድንከተል ያሳስበናል።
ቃሉ ለእኛም ሁሉንም ነገር ካላወቅሁ ብለን ከመሟገት ይልቅ በእግዚአብሔር ፍጹም አሠራር ላይ በእምነት እንድናርፍ ይረዳናል። ጥያቄዎቻችን ሁሉ በዚህ ምድር ላይ መልስ ላያገኙ እንደሚችሉ ተረድተን፣ በድንግዝግዙም ውስጥ ቢሆን እጃችንን ከያዘው ጌታ ጋር ጉዟችንን በትዕግስት መቀጠል አለብን።
እምነት ማለት በጨለማ ውስጥ ሆኖ የብርሃኑን ባለቤት ማመን ነው። “ዛሬ የሕይወታችን ስዕል በድንግዝግዝ ቢታየንም፣ ነገ ግን በክርስቶስ ብርሃን ሲበራ የእግዚአብሔርን ሥራ ፍጹምነት እናደንቃለን” እንደሚባለው በጌታ ላይ ያለንን መታመን አጥብቀን ልንይዝ ይገባል።