ታላቂቱ ባቢሎን ወደቀች ማለት ምን ማለት ነው? (ራእይ 18:2)

የእግዚአብሔር ቃል የፍርድን ማረጋገጫ ሲያበስር "በብርቱም ድምፅ እየጮኸ፡— ታላቂቱ ባቢሎን ወደቀች፣ ወደቀች፣ የአጋንንትም ማደሪያ ሆነች، የርኩሳንም መናፍስት ሁሉ መጠጊያ የርኩሳንና የተጠሉም ወፎች ሁሉ መጠጊያ ሆነች" ይላል (ራእይ 18:2)። ይህ አዋጅ፣ እግዚአብሔርን ለዘመናት ሲቃወም የነበረው ዓለም አቀፋዊው የኢኮኖሚ፣ የፖለቲካና የሐሰት ሃይማኖት ሥርዓት (ባቢሎን) በመጨረሻው ዘመን በእግዚአብሔር የጽድቅ ፍርድ ሙሉ በሙሉ መደምሰሱን የሚያመለክት ነው።

በታሪካዊው አውድ፣ የጥንቷ ባቢሎን ከተማ በኃይሏ፣ በቅጥሯ ውፍረትና በሀብቷ ፈጽሞ የማትወድቅ ይመስል ነበር፤ ነገር ግን በአንድ ሌሊት በሜዶንና ፋርስ እጅ ወድቃለች (ዳንኤል 5)። በዮሐንስ ዘመንም የነበረችው ሮም እንደዚሁ የማይበገር ኃይል ነበራት። እግዚአብሔር ይህንን የታሪክ መሠረት በመጠቀም፣ የቱንም ያህል በዓለም ላይ የገነነ፣ በሀብት የበለጸገና ቴክኖሎጂው የተራቀቀ የሰው ልጅ ሥርዓት ቢኖር፣ በእግዚአብሔር ፍርድ ፊት በአንዲት ሰዓት ውስጥ ወድቆ አመድ መሆኑ እንደማይቀር በግልጽ አስተማረ።

ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ የባቢሎን መውደቅ የክፋት ሁሉ ፍጻሜ ነው። "ወደቀች፣ ወደቀች" ብሎ ሁለት ጊዜ መደጋገሙ፣ ፍርዱ የተረጋገጠ፣ የማይቀለበስና ፈጣን መሆኑን ያሳያል። እግዚአብሔር ይህችን ሥርዓት የሚፈርድባት፣ በቅዱሳን ላይ ስላፈሰሰችው ደም፣ በምድር ላይ ስላስፋፋችው ርኩሰትና በትዕቢቷ ምክንያት ነው። ውድቀቷ ሲረጋገጥ፣ ሥፍራዋ ለሰው መኖሪያነት የማትበቃ፣ ርኩሳን መናፍስት ብቻ የሚርመሰመሱባት ባድማ ትሆናለች። ይህ የሰይጣን መንግሥት የመጨረሻ ኪሳራ ነው።

ይህንን ፍርድ ነቢዩ ኢሳይያስ አስቀድሞ ሲተነብይ፣ ባቢሎን ወደቀች፣ ወደቀች፣ የተቀረጹትም የአማልክትዋ ምስሎች ሁሉ በምድር ላይ ተሰባበሩ በማለት የታላቂቱን ከተማ መደምሰስ አረጋግጦ ነበር (ኢሳይያስ 21:9)። ሐዋርያው ዮሐንስም ይህንኑ ሲያጸናው፣ ጌታ አምላክ የፈረደባት እርሱ ብርቱ ነውና በአንዲት ሰዓት ፍርድሽ ደርሶአልና በማለት የውድቀቷን ድንገተኛነት ያስተምራል (ራእይ 18:8-10)።

ቃሉ ለእኛም ትምክክታችንን በምን ላይ ማድረግ እንዳለብን ታላቅ ትምህርት ይሰጠናል። የዓለም ኢኮኖሚ፣ የፖለቲካ ኃይልና የዘመናችን ብልጽግና ሁሉ (ዘመናዊቷ ባቢሎን) የቱንም ያህል ቢጸና፣ በአንድ ቀን የእግዚአብሔር ፍርድ ሊወድቅ ይችላል። ስለዚህ ሕይወታችንንና ተስፋችንን ፈርሶ በሚጠፋው የዓለም ሥርዓት ላይ ከመገንባት፣ ለዘላለም በማይናወጠው በእግዚአብሔር መንግሥት ላይ ብቻ መመሥረት አለብን።

የሰው ልጅ የገነባው የትዕቢት ግንብ ሁሉ መፍረሱ አይቀርም። "የዓለም ሥርዓት በኃጢአት ላይ የቆመ ስለሆነ መውደቁ ታሪካዊ እርግጠኝነት ነው፤ የሚጸናው የእግዚአብሔር ቃልና መንግሥት ብቻ ነው" እንደሚባለው፣ እኛም ራሳችንን ከዚህች ከተማ ጥፋት አርቀን ዘወትር በእውነት ልንመላለስ ይገባል።