በ2ኛ ጢሞቴዎስ 2፡15 ላይ ”የተፈተነውን ራስህን ለእግዚአብሔር ልታቀርብ ትጋ” ማለቱ ምን ማለት ነው?

ለእግዚአብሔር ስለሚቀርብ እውነተኛ አገልግሎት ቃሉ ሲያዝ፡ "የእውነትን ቃል በቅንነት የሚፈታውንና የማያሳፍረውን ሠራተኛ ሆኖ፥ የተፈተነውን ራስህን ለእግዚአብሔር ልታቀርብ ትጋ" ይላል (2ኛ ጢሞቴዎስ 2:15)። ትጋትና ራስን መፈተን የክርስቲያን ዋነኛ ጥሪ ነው።

"የተፈተነ" የሚለው ቃል በግሪክኛው "ዶኪሞስ" ሲሆን፣ በጥንት ዘመን ማዕድናት በእሳት ተፈትነው ንፅህናቸው ሲረጋገጥ የሚሰጥ ስያሜ ነው። በተመሳሳይ መልኩ ክርስቲያን ሰራተኛም በፈተናና በችግር ውስጥ አልፎ መንፈሳዊ ንፅህናውና ብቃቱ በእግዚአብሔር ፊት ሊረጋገጥ ይገባዋል።

ይህ ትእዛዝ የሚያሳየው አገልግሎት ለሰዎች እይታ ወይም ለምድር ክብር መሆን እንደሌለበት ነው። አንድ ሰራተኛ ስራውን ሲሰራ ሊያየውና ሊመዝነው የሚገባው ዋነኛው ተመልካች እግዚአብሔር ራሱ ነው። በሰዎች ዘንድ ተቀባይነት ከማግኘት ይልቅ በእግዚአብሔር ዘንድ መፈተን ይበልጣል።

ለማያሳፍር ስራ መትጋት ማለት ቃሉን በሚገባ ማጥናት፣ ሕይወትን በቅድስና መጠበቅና የተሰጠንን ሀላፊነት በታማኝነት መወጣት ማለት ነው። በእግዚአብሔር ፊት ቆመን ስራችን ሲመዘን እንዳናፍር ዛሬ በተሰጠን ጊዜ ሁሉ በትጋት መስራት አለብን።

ቃሉ ለእኛም የምንሰራው ስራ ሁሉ በመጨረሻው ቀን በእሳት እንደሚፈተን አውቀን፣ አገልግሎታችንን ከውሸትና ከግብዝነት አፅድተን በቅንነት እንድናደርግ አጥብቆ ያስጠነቅቀናል። ጌታ ልብን ይመረምራል።

ስለዚህ ማንም በሚሰራው ስራ ሁሉ ለእግዚአብሔር ክብር ብሎ ያድርገው። የሰው ፈቃድ ሳይሆን መለኮታዊው ፈቃድ በህይወታችን እንዲፈፀም ሁልጊዜ ንቁዎች ሆነን ልንተጋ ይገባል (ገላትያ 1:10)።