በፍቅር ፍርሃት የለም ማለት ምን ማለት ነው? (1ኛ ዮሐንስ 4:18)

ዮሐንስ የአማኞችን ውስጣዊ ሰላም ሲያብራራ "ፍርሃት ቅጣት አለውና፤ በፍቅር ፍርሃት የለም" በማለት ይጽፋል (1ኛ ዮሐንስ 4:18)። ይህ ቃል እግዚአብሔርን መፍራት (ማክበር) የለብንም ለማለት ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር ፍቅር ክልል ውስጥ የሚኖር ሰው፣ ከእግዚአብሔር ዘንድ እጣልባለሁ፣ እኮነናለሁ ወይም ቅጣት ይመጣብኛል የሚል የሽብርና የጭንቀት ፍርሃት (ፎቢያ) የለበትም ማለት ነው።

በታሪካዊው ማኅበረሰብ፣ የጌታና የባሪያ ግንኙነት የተመሠረተው በፍርሃት ላይ ነበር። ባሪያው የጌታውን ትእዛዝ የሚፈጽመው ካልታዘዘ ስለሚገረፍና ስለሚቀጣ ነው። በመጀመሪያው መቶ ክፍለ ዘመን ቤተ ክርስቲያን ውስጥ የገቡ አንዳንድ አማኞች፣ ከእግዚአብሔር ጋር ያላቸውን ግንኙነት በዚህ የባርነት ፍርሃት መነጽር ያዩት ነበር። ዮሐንስ ግን ክርስትና የባርነት ሥርዓት ሳይሆን የልጅነት የፍቅር ግንኙነት በመሆኑ፣ በእውነተኛ የቤተሰብ ፍቅር ውስጥ የቅጣት ፍርሃት ቦታ እንደሌለው አስገነዘበ።

የዚህ ሥነ-መለኮታዊ ትርጉም የሚያጠነጥነው በኩነኔና በጸጋ መካከል ባለው ልዩነት ላይ ነው። ኃጢአት ያደረገ ሰው ሕሊናው ስለሚወቅሰው እግዚአብሔርን ይፈራል፤ ልክ አዳም ኃጢአት ከሠራ በኋላ ፈርቶ እንደተደበቀው ማለት ነው። ነገር ግን በክርስቶስ ኢየሱስ አምኖ የኃጢአት ስርየት ያገኘ ሰው፣ የእግዚአብሔር ቁጣ በክርስቶስ ላይ እንዳለቀ ስለሚያውቅ፣ ከእግዚአብሔር ጋር ያለው ግንኙነት ወደ ፍጹም መተማመን ይቀየራል። በፍቅር ውስጥ መሆን ማለት በጸጋው ክልል ውስጥ መሆን ነው።

ይህንን ሀሳብ መዝሙረኛው ዳዊት ከእግዚአብሔር ርኅራኄ አንጻር ሲገልጽ፣ አባት ለልጆቹ እንደሚራራ፣ እንዲሁ እግዚአብሔር ለሚፈሩት ይራራል በማለት የፍርሃትን ትርጉም ወደ አክብሮት ይቀይረዋል (መዝሙር 103:13)። ሐዋርያው ዮሐንስም ራሱ፣ ልባችንም በማናቸውም ነገር ቢወቅሰን እግዚአብሔር ከልባችን ይልቅ ታላቅ ነው ሁሉንም ያውቃል በማለት፣ ከቅጣት ይልቅ በእግዚአብሔር ምሕረት ላይ እንድናርፍ ያስተምራል (1ኛ ዮሐንስ 3:20)።

ቃሉ ለእኛም ከእግዚአብሔር ጋር ያለንን የዕለት ተዕለት ሕብረት ያሳምርልናል። ጸሎታችንና አምልኮአችን ከፍርሃት የመነጨ መሆን የለበትም። ኃጢአት ብንሠራም እንኳ፣ ቅጣት ይመጣብኛል ብለን ከእግዚአብሔር ፊት ከመሸሽ ይልቅ፣ አባቴ ይወደኛል ብለን በልበ ሙሉነት ወደ ንስሐ መቅረብ አለብን። የፍቅር ቤተሰብ ውስጥ ያለው ጤናማ ግንኙነት ሰላም እንጂ ሽብር አይደለም።

የእግዚአብሔር ፊት የሚያስፈራው ለጠላቶቹ እንጂ ለልጆቹ አይደለም። "በባርነት ሥርዓት ውስጥ ፍርሃት ይነግሣል፣ በፍቅር በተመሠረተ የልጅነት ቤት ውስጥ ግን ሰላምና እምነት ያብባል" እንደሚባለው፣ እኛም ይህንን የነጻነት መንፈስ ይዘን ዘወትር በአባታችን ፍቅር ልንደሰት ይገባል።