ሐዋርያው ጳውሎስ ውጫዊ ስርዓቶች ምንም ጥቅም እንደሌላቸው ከገለጸ በኋላ፣ ዋጋ ያለውንና በእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነት ያለውን ብቸኛ መንገድ ሲያሳውቅ "በፍቅር የሚሠራ እምነት እንጂ" ይላል (ገላትያ 5፡6)። ይህ አገላለጽ የክርስቲያናዊ ሕይወትን ሙሉ ትርጉምና የጸጋውን ወንጌል ጥልቅ ሚስጥር ጠቅልሎ የያዘ ነው።
በዚህ ስፍራ የተገለጸው "እምነት"፣ እግዚአብሔር በክርስቶስ ኢየሱስ በኩል ባደረገው የማዳን ስራ ላይ ሙሉ በሙሉ መደገፍን ያሳያል። እውነተኛ እምነት በጭንቅላት እውቀት ብቻ የተወሰነ ሳይሆን፣ ሕይወትን የሚቀይርና በተግባር የሚገለጥ ህያው ኃይል ነው። ይህ እምነት የውስጥ መታደስን የሚያመጣ መለኮታዊ ስጦታ ነው።
"በፍቅር የሚሠራ" የሚለው ቃል ደግሞ የእምነትን ህያውነት ያረጋግጣል። እውነተኛ እምነት ፈጽሞ ዝም ብሎ አይቀመጥም፤ የክርስቶስን ፍቅር በልብ ውስጥ ስለሚያፈስስ፣ ያ ፍቅር ለሌሎች ሰዎች በሚደረግ በጎ አድራጎት፣ ይቅርታና ርህራሄ ይገለጻል። ፍቅር የእምነት እስትንፋስና እውነተኛ መለኪያ ነው።
በህግ ስራ ላይ የተመሰረተ ተግባር በፍርሃትና በግዴታ የሚደረግ ሲሆን፣ በእምነት ላይ የተመሰረተ ተግባር ግን እግዚአብሔርን በማመስገንና ሰዎችን በመውደድ የሚፈጸም ነው። ለዚህም ነው ከማንኛውም ሃይማኖታዊ ስርዓት ይልቅ፣ ከእውነተኛ እምነት የሚመነጭ የፍቅር ስራ በእግዚአብሔር ዘንድ ታላቅ ዋጋ ያለው።
ቃሉ ለእኛም የእምነታችንን ህያውነት መፈተኛ ነው። እምነት አለን እያልን ነገር ግን ወንድሞቻችንንና እህቶቻችንን የማንወድ ከሆነ፣ የእምነታችን መሰረት የተሳሳተ ነው ማለት ነው። ክርስትናችን የሚለካው በምንናገረው ቃል ሳይሆን፣ በፍቅር በምናሳየው ተግባራዊ ሕይወት ነው።
እምነትና ፍቅር ፈጽሞ የማይነጣጠሉ የአንድ ሳንቲም ሁለት ገጽታዎች ናቸው። ቃሉ "ስለዚህም እምነት ስራ ከሌለው በራሱ የሞተ ነው" (ያዕቆብ 2፡17) እንደሚል፣ በጸጋው የዳንበት እምነታችን ዘወትር በፍቅር ስራዎች ታጅቦ ሊገለጥና ለእግዚአብሔር ክብር ሊያመጣ ይገባዋል።