ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ከትንሣኤ በኋላ በጥብርያዶስ ባሕር አጠገብ ለደቀ መዛሙርቱ በታየ ጊዜ፣ ጴጥሮስ መረቡን ስቦ ሲያወጣ በትክክል “መቶ አምሳ ሦስት” ታላላቅ ዓሦች እንደነበሩበት ዮሐንስ መዝግቦታል (ዮሐንስ 21:11)። ይህ ቁጥር እንዲሁ በአጋጣሚ የተጻፈ ሳይሆን፣ የእግዚአብሔርን የማዳን ሥራ ብዛትና ጥራት፣ እንዲሁም የዓሣ አጥማጆቹን አገልግሎት ስኬት የሚያመለክት ታሪካዊና መንፈሳዊ ትርጉም ያዘለ ነው። ዮሐንስ ይህንን ቁጥር የጠቀሰው የክስተቱን እውነተኛነትና የእግዚአብሔርን በረከት ፍጹምነት ለማሳየት ነው።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ ደቀ መዛሙርቱ ሌሊቱን ሙሉ ደክመው ምንም አልያዙም ነበር። አይሁዳውያን ዓሣ አጥማጆች የባሕሩን ጠባይ ጠንቅቀው ያውቁ ነበር፤ ሆኖም በራሳቸው ጥበብ ስኬት አጡ። ጌታ መጥቶ "መረቡን በታንኳይቱ ቀኝ ጣሉ" ሲላቸውና ሲታዘዙት፣ መረቡ እስኪሞላ ድረስ ይህን ያህል ቁጥር ያለው ዓሣ ያዙ። መረቡም አለመቀደዱ በወቅቱ ለነበሩት ዓሣ አጥማጆች እጅግ አስገራሚ ተአምር ነበር፤ ምክንያቱም በዚያን ዘመን የነበሩ መረቦች ይህንን ያህል ትልቅ ክብደት መሸከም አይችሉም ነበር።
ከሥነ መለኮታዊ አንጻር፣ የጥንት የቤተ ክርስቲያን አባቶች ለዚህ ቁጥር የተለያዩ ምሳሌያዊ ትርጉሞችን ሰጥተዋል። አንዳንዶች በዚያን ዘመን ይታወቁ የነበሩት የዓሣ ዝርያዎች 153 ስለነበሩ፣ ይህ ቁጥር ወንጌል በዓለም ላሉ ሕዝቦች፣ ቋንቋዎችና ዘሮች በሙሉ እንደሚዳረስና ሁሉም በወንጌል መረብ እንደሚሰበሰቡ ያሳያል ይላሉ። ሌላው ትልቁ መንፈሳዊ ትርጉም፣ መረቡ አለመቀደዱ የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን የዳኑትን ሁሉ ለመሸከም አቅም እንዳላትና ማንም ከጌታ እጅ እንደማይጠፋ ማረጋገጫ ነው (ዮሐንስ 10:28)።
በዚህ ታሪክ ውስጥ የነበረው ውጥረት፣ የሰው ልጅ ድካምና የእግዚአብሔር ቃል ኃይል መፋጠጣቸው ነው። ደቀ መዛሙርቱ ክርስቶስን ትተው ወደ አሮጌው ሙያቸው ተመልሰው ነበር፤ ነገር ግን ያለ እርሱ ምንም ማድረግ እንደማይችሉ በተግባር አዩ (ዮሐንስ 15:5)። ጌታ ሲመጣ ግን ባዶነታቸው ወደ ታላቅ ሞልቶ መትረፍረፍ ተለወጠ። የእግዚአብሔር በረከት ሁልጊዜም ትክክለኛ፣ የተቆጠረና ከምንገምተው በላይ የተትረፈረፈ ነው።
ብዙ ጊዜ በራሳችን ማስተዋል፣ ጥበብና ጉልበት ተደግፈን ስናገለግል ወይም ስንሠራ ሌሊቱ የባዶነት ሊሆንብን ይችላል። ነገር ግን የጌታን ድምፅ ሰምተን በቃሉ መሠረት እርምጃ ስንወስድ፣ እግዚአብሔር ያልጠበቅነውን ስኬትና በረከት ይሰጠናል። በመንፈሳዊውም ሆነ በሥጋዊው ሕይወታችን ስኬታችን የተመሠረተው ለክርስቶስ ድምፅ በምንሰጠው ታዛዥነት ላይ ብቻ ነው (ሉቃስ 5:5)።
በማጠቃለያ፣ 153ቱ ዓሦች የክርስቶስን ሉዓላዊነትና የተስፋ ቃሉን እውነተኛነት ያውጃሉ። ወንጌል ለፍጥረት ሁሉ ይሰበካል፣ የተመረጡትም ሁሉ ከጥፋት ባሕር ተስበው ወደ ጌታ ማዕድ ይቀርባሉ። እኛም የሰውን ነፍስ ወደ ክርስቶስ የማምጣት አደራ የተሰጠን መንፈሳዊ ዓሣ አጥማጆች መሆናችንን አውቀን፣ በቃሉ ታምነን መረባችንን ዘወትር ልንጥል ይገባናል።