1 ጴጥሮስ 3፡19-20 ክርስቶስ “በወኅኒ ላሉ መናፍስት” መስበኩን ከኖኅ ዘመን አለመታዘዝ ጋር ያያይዛል። ክፍሉ የእነዚህን መናፍስት ማንነት በቀጥታ አይገልጽም።
አንዳንዶች ከይሁዳ 6 እና ከ2 ጴጥሮስ 2፡4 ጋር በማያያዝ የወደቁ መላእክት ናቸው ይላሉ። ሌሎች ደግሞ በኖኅ ዘመን ለነበሩ ሰዎች ወይም ከዚያ ዘመን ጋር ለተያያዙ የሰው መናፍስት እንደሚያመለክት ይረዳሉ። ዘፍጥረት 6፡1-4 ያለው ማንነትም በተርጓሚዎች መካከል ይከራከራል፤ አንድ አረዳድን ጽሑፉ በቀጥታ እንደወሰነው ማቅረብ አይገባም።
“ሄዶ ሰበከ” የሚለው አገላለጽ የስብከቱን ጊዜና ይዘት በሙሉ አይገልጽም። የድል አዋጅ ነው ብለው የሚረዱ አሉ፤ በኖኅ ዘመን በመንፈስ የተሰጠ መልእክት ነው የሚሉም አሉ። ጥቅሱ ከሞት በኋላ የንስሐ ሁለተኛ ዕድል እንዳለ አያስተምርም።
የጴጥሮስ ዋና አጽንዖት ግን ግልጽ ነው፦ ክርስቶስ ስለ ኃጢአት አንድ ጊዜ መከራን ተቀበለ፣ ተነሣ፣ እና በእግዚአብሔር ቀኝ ሆኖ መላእክትና ሥልጣናት ተገዝተውለታል (1 ጴጥሮስ 3፡18፣ 22)። ይህ በመከራ ውስጥ ላሉ አማኞች መጽናኛ ነው።
እኛም የተለያዩ ትርጓሜዎችን በትሕትና ስንመረምር፣ በግልጽ በተነገረው የክርስቶስ ሞት፣ ትንሣኤና ሥልጣን መታመን እንችላለን።
ክፍሉ የክርስቶስን የመጨረሻ ሥልጣን ያውጃል (1 ጴጥሮስ 3፡22)፤ የመናፍስቱ ማንነት ግን ለትርጓሜ ክፍት ነው።