መጽሐፍ ቅዱስ እውነተኛ ውበትን ሲገልጽ "ነገር ግን በእግዚአብሔር ፊት ዋጋው እጅግ የከበረ የዋህና ዝግተኛ መንፈስ ያለውን የማይጠፋውን ልብስ ለብሶ የተሰወረ የልብ ሰው ይሁንላችሁ" ይላል (1ኛ ጴጥሮስ 3:4)። በእግዚአብሔር ዘንድ እጅግ ውድ እና የከበሩ ባሕርያት ተብለው የተገለጹት ትሕትና፣ የዋህነት፣ ሰላማዊነት እና የልብ ቅንነት ናቸው።
በታሪካዊው የግሪኮ-ሮማውያን ባህል፣ ማኅበረሰቡ ትልቅ ዋጋ ይሰጥ የነበረው ለአካላዊ ጥንካሬ፣ ለንግግር ችሎታ፣ ለውጫዊ ውበት እና ለሀብት ነበር። በዚያ ሥርዓት ውስጥ ትሕትና እና የዋህነት የባሪያዎችና የደካሞች መገለጫ ተደርገው ይቆጠሩ ነበር። ነገር ግን ክርስትና ይህንን ዓለማዊ መለኪያ በመገልበጥ፣ ፈጣሪ ክብራቸውን የሚያየው በሰው ልብ ውስጥ በተተከለ መንፈሳዊ ባሕርይ ላይ መሆኑን አስተማረ።
ከሥነ-መለኮት አንጻር እግዚአብሔር የሰውን ልብ ይመረምራል። የዋህነት ማለት ደካማነት ማለት ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር ሥልጣን ሥር የዋለ ጥንካሬ ማለት ነው። ዝግተኛ መንፈስ ደግሞ በሁኔታዎች የማይረበሽ፣ በእግዚአብሔር ላይ ሙሉ መታመን ያለው ሰላማዊ ልብ ነው። እነዚህ ባሕርያት የሰው ሰራሽ ጥረት ውጤቶች ሳይሆኑ፣ በመንፈስ ቅዱስ አሠራር በልብ ውስጥ የሚያድጉ ፍሬዎች ናቸው።
ይህ እውነት በብሉይ ኪዳንም ተረጋግጧል። እግዚአብሔር ሳሙኤልን ሲመክረው፣ እግዚአብሔር ሰው እንደሚያይ አያይም፤ ሰው ፊትን ያያል፣ እግዚአብሔር ግን ልብን ያያል ብሎታል (1ኛ ሳሙኤል 16:7)። ጌታችን ኢየሱስም የተራራው ላይ ስብከቱ ላይ፣ የዋሆች ብፁዓን ናቸው ምድርን ይወርሳሉና በማለት የእነዚህን ባሕርያት ታላቅነት አብስሯል (ማቴዎስ 5:5)።
ቃሉ ለእኛም የሕይወታችንን የትኩረት አቅጣጫ ያስተካክልልናል። ዛሬ ሰዎች የውጭውን ገጽታ ለማሳመር በሺዎች የሚቆጠር ገንዘብ ያወጣሉ፤ ሆኖም እግዚአብሔር የሚፈልገው በንስሐ የታጠበና በፍቅር የተሞላ ልብ ነው። እኛም ጊዜያችንንና ጉልበታችንን መንፈሳዊ ባሕርያችንን ለማሳደግ ልናውለው ይገባል።
እውነተኛ ክብር ከውስጥ ይመነጫል። "ሰዎች ፊትን ያደንቃሉ፣ ፈጣሪ ግን ልብን ይመዝናል" እንደሚባለው፣ እኛም በእግዚአብሔር ፊት ዋጋው የከበረውን የትሕትናና የሰላም መንፈስ አጥብቀን በመያዝ ዘወትር ልንመላለስ ይገባል።