የእውነተኛ ክርስትናን ምንነት ሐዋርያው ዮሐንስ ሲያብራራ፣ "ልጆቼ በእውነት እንዲመላለሱ ከመስማት ይልቅ የሚበልጥ ደስታ የለኝም" (3 ዮሐንስ 1፡4) በማለት አባታዊ ሐሴቱን ይገልጻል። "እውነት" የተባለው ራሱ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ፣ ወንጌሉና የእግዚአብሔር ቃል ሲሆን፣ "መመላለስ" የሚለው ቃል ደግሞ የዕለት ተዕለት ኑሮን፣ የሕይወት ዘይቤንና ተግባራዊ አካሄድን የሚያመለክት ነው። ስለዚህ በእውነት መመላለስ ማለት፣ የወንጌልን እውነት በአእምሮ ከማወቅ አልፎ በዕለት ተዕለት ኑሮ በተግባር መኖር ማለት ነው።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ "መመላለስ" (በዕብራይስጥ ሃላካ) የሚለው ጽንሰ-ሐሳብ አይሁዳውያን ሃይማኖታዊ ሕጋቸውን በሥራ ላይ የሚያውሉበትን የኑሮ መንገድ ለመግለጽ ይጠቀሙበት ነበር። ዮሐንስ ይህንን ሐሳብ በአዲስ ኪዳን አውድ ሲጠቀመው፣ ክርስትና የፍልስፍና ትምህርት ብቻ ሳይሆን፣ የሚታይና የሚዳሰስ የሕይወት ጉዞ መሆኑን እያሳየ ነው። ጋይዮስ ትክክለኛውን ትምህርት ተምሮ ዝም ያለ ሰው ሳይሆን፣ የተማረውን እውነት በሕይወቱ ውስጥ ሲተገብር የሚታይ ሕያው ምስክር ነበር።
በዚህ ሐሳብ ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት በእውቀትና በተግባር መካከል ያለውን ክፍተት ያሳያል። ብዙ ሰዎች እውነትን ያውቁታል፣ በትክክለኛው መንገድም ይሰብኩታል፤ ነገር ግን አይኖሩትም። እውነትን ማወቅ ብቻውን ሰውን አያድንም። ሐዋርያው ያዕቆብ "ቃሉን የምታደርጉ ሁኑ እንጂ ራሳችሁን እያሳታችሁ የምትሰሙ ብቻ አትሁኑ" (ያዕቆብ 1፡22) እንዳለው፣ በእውነት መመላለስ ማለት ቃሉና ኑሮ ፍጹም ሲዋሃዱ የሚታይ የቅድስና ሕይወት ነው።
ኢየሱስ ክርስቶስ "እኔ መንገድና እውነት ሕይወትም ነኝ" (ዮሐንስ 14፡6) ብሏል። ስለዚህ በእውነት መመላለስ ማለት በክርስቶስ መመላለስ፣ የእርሱን ፈለግ መከተልና የእርሱን ባሕርይ ማንጸባረቅ ማለት ነው። ጋይዮስ ወንድሞችንና እንግዶችን በመቀበል፣ ፍቅርን በማሳየት በእውነት እንደሚመላለስ አስመስክሯል። የእውነት ፍሬ ፍቅር ነው።
ቃሉ ለእኛም ኑሯችንንና እምነታችንን እንድናስተካክል ጥብቅ መመሪያ ይሰጠናል። የምናውቀው መጽሐፍ ቅዱሳዊ እውነት በዕለታዊ ሕይወታችን፣ በሥራ ቦታችን፣ በቤተሰባችንና ከሰው ጋር ባለን ግንኙነት ካልታየ ክርስትናችን የከንፈር ብቻ ይሆናል። ስለዚህ ዘወትር የእግዚአብሔርን ቃል እየታዘዝን በብርሃን ልንመላለስ ይገባናል።
"እውነትን ማወቅ አእምሮን ሲያበራ፣ በእውነት መመላለስ ግን መላውን ሕይወት ለእግዚአብሔር ክብር ያበራል፤" እንደሚባለው፣ መንፈሳዊ አባቶቻችንንና እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኘው እውነትን የምንኖርበት ሕይወታችን ነው።