በእናንተ ዘንድ ሁሉ በፍቅር ይሁን ማለት ምን ማለት ነው (1 ቆሮንቶስ 16፡14)?

በቆሮንቶስ መልእክት ማጠቃለያ ላይ ጳውሎስ “በእናንተ ዘንድ ሁሉ በፍቅር ይሁን” በማለት የክርስትናን ሕይወት ጠቅላይ ሕግ ያስቀምጣል (1 ቆሮንቶስ 16፡14)። “ሁሉ በፍቅር ይሁን” የሚለው ትእዛዝ በቤተ ክርስቲያንም ሆነ በግል ሕይወት ውስጥ የሚደረግ ማናቸውም መንፈሳዊ አገልግሎት፣ ውሳኔ፣ ተግሣጽ ወይም ግንኙነት በፍቅር ካልተቃኘ በስተቀር ከንቱ መሆኑን የሚያሳይ ፍጹም መለኮታዊ መለኪያ ነው።

በታሪካዊው አውድ የቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን በብዙ እንቅስቃሴዎች የተሞላች ነበረች። ምእመናኑ ይሰብካሉ፣ በልሳን ይጸልያሉ፣ ይነበባሉ እንዲሁም መንፈሳዊ ስጦታዎችን ያዘወትራሉ፤ ነገር ግን ይህ ሁሉ ይደረግ የነበረው በፉክክር፣ በትዕቢት፣ እና በመከፋፈል ውስጥ ሆኖ ፍቅር በጎደለው መንገድ ነበር። ጳውሎስ ይህንን ምስቅልቅል ለማስተካከል፣ ምንም ዓይነት ትልቅ ሥራ ቢሠራ መነሻውም ሆነ መድረሻው ክርስቲያናዊ ፍቅር ሊሆን እንደሚገባ አጥብቆ መከራቸው።

ከሥነ መለኮት አንጻር ፍቅር የሕግ ሁሉ ፍጻሜ እና የክርስቲያን ማንነት መገለጫ ነው (ሮሜ 13፡10)። የሰው ልጅ የመላእክትን ልሳን ቢናገር፣ ተራራን የሚያፈልስ እምነት ቢኖረው፣ ወይም ንብረቱን ሁሉ ለድሆች ቢሰጥ፣ ፍቅር ከሌለው ድምጽ እንደሚያወጣ ነሐስ ከንቱ ነው (1 ቆሮንቶስ 13፡1-3)። ስለዚህ ፍቅር እንደ አንድ ተጨማሪ ስጦታ ሳይሆን፣ ሌሎቹን ስጦታዎች ሁሉ የሚመራ እና ሕይወት የሚሰጥ ሞተር ነው።

በዚህ ውስጥ ያለው ትልቁ ውጥረት እውነትን በመናገር እና ፍቅርን በማሳየት መካከል ያለውን ሚዛን መጠበቅ ነው። አንዳንድ ጊዜ ስህተትን ለማረም ስንሞክር ወደ ጭካኔ ልናዘነብል እንችላለን፤ ሌላ ጊዜ ደግሞ ፍቅር ነኝ ብለን ኃጢአትን ዝም ልንል እንችላለን። ነገር ግን መጽሐፍ ቅዱስ “እውነትን በፍቅር እየተናገርን” እንደ ክርስቶስ እንድናድግ ያስተምረናል። ተግሣጽም ሆነ ማበረታታት በፍቅር ቅባት መለወስ አለባቸው።

ቃሉ ለእኛም በቤተ ክርስቲያንም ሆነ በቤተሰብ ውስጥ የምናደርገውን ማናቸውንም እንቅስቃሴ እንድንመረምር ትልቅ መስተዋት ይሆነናል። መዘመራችን፣ መስበካችን፣ መጸለያችን እና መስጠታችን ትርጉም የሚኖረው ሰዎችን ከልብ በመውደድ ከተፈጸመ ብቻ መሆኑን አውቀን ሕይወታችንን በፍቅር ልንመራ ይገባል።

ፍቅር የክርስትና የደም ስር ነው። “ያለ ፍቅር የሚደረግ ታላቅ አገልግሎት በሰማይ መዝገብ ላይ ባዶ ገጽ ሲሆን፣ በፍቅር የሚደረግ ትንሹ ሥራ ግን በክብር ቀለም ይጻፋል” የሚለውን እውነት ዘወትር በልባችን ማኖር አለብን።