በእምነት መኖር ወይም ጸንቶ መቆየት ማለት ምን ማለት ነው (ቈላስይስ 1፥23)?

ሐዋርያው ጳውሎስ "በተመሠረተና በጸና ሁኔታ በእምነት ብትኖሩ፣ ከሰማችሁትም ከወንጌል ተስፋ ሳትናወጡ ብትቀጥሉ፣ ይህ ይሆናል" በማለት በእምነት ስለ መጽናት ጥልቅ መለኮታዊ እውነትን ያስተምረናል (ቈላስይስ 1፥23)። "በእምነት መኖር" ወይም መጽናት የሚለው ቃል በግሪክኛው መሠረት ጠንካራ በሆነ ሕንፃ ላይ ተተክሎ አለመነቃነቅን የሚያሳይ መንፈሳዊ ዘይቤ ነው።

በታሪካዊ እና ባህላዊ አውድ ስንመለከት፣ የቆላስይስ ቤተ ክርስቲያን በአይሁድ ሕግጋት እና በግሪክ ፍልስፍና በተደባለቀ የሐሰት ትምህርት ከፍተኛ ፈተና ውስጥ ነበረች። ይህ የሐሰት ትምህርት አማኞች በክርስቶስ ካላቸው እምነት ውጪ ሌላ ተጨማሪ መንፈሳዊ እውቀት ወይም የመላእክት አምልኮ ያስፈልጋቸዋል የሚል ስህተት ያራምድ ነበር። ስለዚህ ጳውሎስ ይህንን ደብዳቤ የጻፈው ክርስቲያኖቹ ከተቀበሉት ወንጌል ፈቀቅ እንዳይሉ ለማስጠንቀቅ ነው።

በነገረ መለኮት ረገድ፣ በእምነት መጽናት ማለት በክርስቶስ ኢየሱስ የጸጋ ሥራ ላይ ሙሉ በሙሉ መደገፍ ማለት ነው። መዳን በሰው ሥራ ወይም በሕግ አጠባበቅ ሳይሆን፣ በክርስቶስ መስቀል ላይ በተፈጸመው ቤዛነት ላይ የተመሠረተ ነው። ይህንን እውነት የጠበቀ ሰው ከደኅንነቱ ተስፋ አይናወጥም፤ ይልቁንም ሥሩን በክርስቶስ ውስጥ ጠልቆ ይሰዳል።

አማኞች በእምነት ጸንተው እንዲቆሙ መሠረታቸው የእግዚአብሔር ቃል መሆን አለበት። ክርስቶስ የቤተ ክርስቲያን ራስ እና የሁሉ ፈጣሪ ስለሆነ፣ ከእርሱ ውጪ የሚሰበክ ማንኛውም ትምህርት ከንቱ መሆኑን ቃሉ ያረጋግጣል። ሐዋርያው ይህንን ሐሳብ ሲያብራራ፣ የእውነተኛ ክርስትና መገለጫው በጀመርንበት የጸጋ ወንጌል ላይ እስከ መጨረሻው ጸንቶ መገኘት መሆኑን በግልጽ ያሳያል።

ቃሉ ለእኛም በጣም አስፈላጊ እና የሕይወት መመሪያ ነው። ዛሬም ቢሆን ልዩ ልዩ የሆኑ የሐሰት ትምህርቶች እና ዓለማዊ ፍልስፍናዎች ቤተ ክርስቲያንን በሚፈትኑበት በዚህ ዘመን፣ ዐይናችንን ከክርስቶስ ላይ ሳናነሳ በወንጌሉ እውነት ላይ ጸንተን መቆም አለብን። በእምነት መጽናት ጊዜያዊ ስሜት ሳይሆን፣ የዕለት ተዕለት የሕይወት ውሳኔያችን ነው።

በማጠቃለያም፣ በእምነት ጸንቶ መኖር የዘላለም ሕይወት ዋስትናችንን በተግባር የምናሳይበት መንገድ ነው። መጽሐፍ ቅዱስ "እንግዲህ ጌታን ክርስቶስ ኢየሱስን እንደ ተቀበላችሁት በእርሱ ተመላለሱ" በማለት አጥብቆ እንደሚመክረን፣ የሕይወታችን ጽናት የሚለካው በክርስቶስ ላይ ባለን ጽኑ እምነት ነው (ቈላስይስ 2፥6)።