“በአእምሮአችሁም መንፈስ ታደሱ” በማለት ሐዋርያው ጳውሎስ ጥልቅ የሆነ መንፈሳዊ የለውጥ ሂደት ያስተምራል (ኤፌሶን 4፥23)። በአእምሮ መንፈስ መታደስ ማለት የድሮውን ሥጋዊና ዓለማዊ የአስተሳሰብ መንገድ ትቶ፣ በእግዚአብሔር ቃልና በመንፈስ ቅዱስ ኃይል አዲስ የዕይታ አቅጣጫና መለኮታዊ አስተሳሰብን መላበስ ማለት ነው። ይህ ለውጥ ከውጫዊ ባሕርይ ማስተካከል ባለፈ የውስጣዊውን የሰውነት ማዕከል የሚቀይር መሠረታዊ ተሃድሶ ነው።
በታሪካዊና በባህላዊ አውድ፣ ግሪካውያን አእምሮን የሰው ልጅ የላቀው ክፍል አድርገው ይቆጥሩት ነበር። ነገር ግን በጨለማው የጣዖት አምልኮና በዓለማዊ ፍልስፍና የተሞላው አእምሮ፣ ምንም እንኳ በሰብዓዊ ጥበብ ቢመካም በእግዚአብሔር ዘንድ ግን ከንቱና የጨለመ ነበር። ጳውሎስ ይህንን ባህላዊ አመለካከት በመሞገት፣ የሰው አእምሮ በሰብዓዊ ትምህርት ብቻ ሳይሆን በመለኮታዊ መንፈስ ካልታደሰ በቀር እውነተኛውን የሕይወት መንገድ ሊረዳ እንደማይችል አስተማረ።
በመለኮታዊ ሥነ-መለኮት፣ የሰው ልጅ አእምሮ በኃጢአት ውድቀት ምክንያት የተበላሸና ለእግዚአብሔር ፈቃድ የማይገዛ ሆኖ ነበር። ዳግም መወለድ መንፈሳችንን ሕያው ሲያደርገው፣ አእምሮአችን ደግሞ በእግዚአብሔር ቃል አማካኝነት በየዕለቱ የመታደስ ሂደት ውስጥ ያልፋል። ሐዋርያው በሌላ ስፍራ “የእግዚአብሔር ፈቃድ እርሱም በጎና ደስ የሚያሰኝ ፍጹምም የሆነው ነገር ምን እንደ ሆነ ፈትናችሁ ታውቁ ዘንድ በልባችሁ መታደስ ተለወጡ እንጂ ይህን ዓለም አትምሰሉ” በማለት የአእምሮን መታደስ ከእግዚአብሔር ፈቃድ ጋር አስተሳስሮታል (ሮሜ 12፥2)።
የዚህ ጉዳይ መንፈሳዊ ውጥረት አሮጌው አስተሳሰባችን ከአዲሱ የእግዚአብሔር መንገድ ጋር በሚያደርገው ግጭት ላይ ይንጸባረቃል። የድሮው ማንነታችን ራስ ወዳድነትን፣ ፍርሃትንና ሥጋዊ ምኞትን የሚያሰላስል ሲሆን፣ የታደሰው አእምሮ ግን ቅድስናን፣ ፍቅርንና የዘላለምን እውነት ያስባል። አእምሮን ሳያድሱ ውጫዊ ሃይማኖታዊ ሥርዓቶችን ብቻ መፈጸም ወደ ግብዝነት ስለሚመራ፣ እውነተኛ ለውጥ ከውስጥ ወደ ውጭ የሚመነጭ መሆን አለበት።
ቃሉ ለእኛም በየዕለቱ አእምሮአችንን በምን እንመግባለን የሚለውን ጥያቄ እንድናነሳ ያደርገናል። ዘመናዊው ዓለም በመገናኛ ብዙኃንና በተለያዩ ፍልስፍናዎች ክፉ አስተሳሰቦችን በአእምሮአችን ለመዝራት ይጥራል። እኛ ግን የእግዚአብሔርን ቃል በማንበብ፣ በማሰላሰልና በመጸለይ አእምሮአችንን በመንፈስ ቅዱስ አሠራር ዘወትር ልናድስ ይገባል።
በማጠቃለያም፣ የአእምሮ መታደስ የእውነተኛ ክርስትና መገለጫ ነው። “እንግዲህ ክርስቶስን እንዲህ አልተማራችሁም… ጻድቅና ቅዱስ ሆኖ በእውነት በእግዚአብሔር ምሳሌ የተፈጠረውን አዲሱን ሰው ልበሱ” በሚለው መለኮታዊ አደራ መሠረት፣ አሮጌውን አስተሳሰብ አውልቀን በመጣል በየቀኑ በክርስቶስ ኢየሱስ አዲስ አእምሮ ይዘን ልንመላለስ ይገባል (ኤፌሶን 4፥20-24)።