"እነዚህን አሥራ ሁለቱን ኢየሱስ ላካቸው፥ አዘዛቸውም፥ እንዲህም አለ፡— በአሕዛብ መንገድ አትሂዱ፥ ወደ ሳምራውያንም ከተማ አትግቡ፤ ይልቅስ የእስራኤል ቤት ወደሚሆኑ ወደ ጠፉት በጎች ሂዱ እንጂ" (ማቴዎስ 10:5-6)። የመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራንና የሥነ መለኮት አጥኚዎች እንደሚያብራሩት፣ በዚህ ክፍል "አሕዛብ" ተብሎ የተተረጎመው ቃል በግሪክኛው ‘ኤትኖስ’ ሲሆን፣ ከእስራኤል ውጭ ያሉትን ብሔራትና ሕዝቦች በሙሉ ያመለክታል። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ይህንን ክልከላ ሲያደርግ፣ አሕዛብን ጠልቶ ወይም ከዘላለም ድነት አግልሎ ሳይሆን፣ የእግዚአብሔርን የማዳን ታሪክ መለኮታዊ ቅደም ተከተልና የኪዳን ሥርዓት የሚያስረዳ ጥልቅ መንፈሳዊ እውነት እያስተማረ ነበር።
በአንደኛው መቶ ክፍለ ዘመን በነበረው የአይሁድ ማኅበረሰብ፣ አይሁዳውያን ከአሕዛብና ከሳምራውያን ጋር ጥልቅ የሆነ የዘር፣ የባሕልና የሃይማኖት ጥላቻ ነበራቸው። እግዚአብሔር በብሉይ ኪዳን ለአብርሃም፣ ለይስሐቅ፣ ለያዕቆብና ለዳዊት የገባው የተስፋ ቃል በመጀመሪያ መፈጸም የነበረበት በሥጋ ለእስራኤል ልጆች ነበር። ኢየሱስ አስቀድሞ ወደ አሕዛብ ቢሄድ ኖሮ፣ አይሁዳውያን መሲሑ የኪዳኑን ሥርዓት አፍርሷል ብለው ለመቃወም ሕጋዊ ምክንያት ያገኙ ነበር። ስለዚህ፣ ኢየሱስ መጀመሪያ የመንግሥቱን ወንጌል ለኪዳኑ ሕዝብ በማቅረብ፣ እግዚአብሔር ለቃሉ ታማኝ መሆኑን በተግባር አረጋገጠ። ይህ ትምህርት በወቅቱ ከነበረው የአይሁድ ብሔረተኝነት ጋር ሳይሆን፣ ከመለኮታዊው የድነት የጊዜ ሰሌዳ ጋር የተያያዘ እጅግ ጥልቅ የሥነ መለኮት አሠራር ነው።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ዋነኛ መንፈሳዊ ውጥረት፣ የእግዚአብሔርን ሰፊ የማዳን ዕቅድ በሰውኛ የችኮላ ጊዜ ከመፈጸም ፍላጎት ጋር የተያያዘ ነው። ደቀ መዛሙርቱ በዚያን ጊዜ የመንፈስ ቅዱስን ኃይል ገና ስላልተቀበሉ፣ ታላላቆቹን የባሕልና የሃይማኖት ግንቦች አፍርሰው ወደ አሕዛብ ዓለም ለመግባት መንፈሳዊ ብስለቱም ሆነ አቅሙ አልነበራቸውም። ጠላት ሁልጊዜ አማኞችን ከእግዚአብሔር ጊዜ ውጪ በማስሮጥና ካልተዘጋጁበት ትልቅ መንፈሳዊ ውጊያ ጋር በማጋጨት፣ አገልግሎታቸውን ለማጨናገፍ አጥብቆ ይዋጋቸዋል። እውነተኛ አማኞች ይህንን ሕያው ቃል በመታጠቅ፣ የጨለማውን አሳሳች የችኮላ አሠራር አፍርሰው፣ በእግዚአብሔር ጊዜና በመንፈስ ቅዱስ ምሪት ብቻ መንቀሳቀስ አለባቸው።
ይህ ክልከላ ጊዜያዊ እንጂ ዘላለማዊ አልነበረም። ኢየሱስ ራሱ በምድራዊ አገልግሎቱ የሮማዊውን የመቶ አለቃ ብላቴናና የከነዓናዊቷን ሴት ልጅ በመፈወስ፣ ጸጋው ለአሕዛብም የተረፈ መሆኑን አሳይቷል። ነገር ግን የድነት 문 ሙሉ በሙሉ ለአሕዛብ የተከፈተው፣ ክርስቶስ በመስቀል ላይ የኃጢአትን ግድግዳ ካፈረሰና ከሞት ከተነሳ በኋላ ነው። ትንሣኤውን ተከትሎ "እንግዲህ ሂዱና አሕዛብን ሁሉ በአብ በወልድና በመንፈስ ቅዱስ ስም እያጠመቃችኋቸው… ደቀ መዛሙርት አድርጓቸው" በማለት (ማቴዎስ 28:19) አስቀድሞ የሰጠውን ክልከላ አንስቶ ዓለም አቀፋዊውን ታላቅ ተልዕኮ አውጇል። ይህ የሚያሳየን የእግዚአብሔር የማዳን ዕቅድ ከጠባብ ማዕዘን ተነስቶ ዓለምን የሚያካልል መለኮታዊ ስልት መሆኑን ነው።
ከዚህ ታላቅ የጌታ ቃል ጀርባ የምናገኘው ተግባራዊ የሕይወት ትምህርት፣ በዕለት ተዕለት የክርስትና ጉዟችን ከምንኖረው የመታዘዝና የጊዜ አጠባበቅ ሕይወት ጋር በጥብቅ የተቆራኘ ነው። ዛሬም ቢሆን እኛ ክርስቲያኖች እግዚአብሔር ታላቅ ራእይ ቢሰጠንም፣ አገልግሎታችንን እንድንጀምር የሚፈልገው ከቅርብ ወገኖቻችን፣ ከቤተሰባችንና ከራሳችን "የእስራኤል በጎች" ሊሆን ይችላል። ዓለምን ለማዳን ከመሮጣችን በፊት፣ በቤታችንና በዙሪያችን ላሉት የጠፉ ነፍሳት ታማኞች መሆን ይጠበቅብናል። እግዚአብሔር የሥርዓት አምላክ በመሆኑ፣ እርሱ ወደሰጠን የአገልግሎት ድንበር ብቻ መሄድ የብስለትና የጥበብ ምልክት ነው።
በመጨረሻም፣ በአሕዛብ መንገድ አትሂዱ የሚለው ቃል፣ የእግዚአብሔርን ስትራቴጂካዊ የአሠራር ጥበብ በጉልህ የሚያሳይ ታላቅ መለኮታዊ መመሪያ ነው። እግዚአብሔር ወንጌልን በደረጃና በሥርዓት እንዲሰበክ ያደርጋል። የመንፈስ ቅዱስ ኃይል ሲወርድ፣ ያኔ ድንበሮች ሁሉ ይፈርሳሉ፤ ወንጌልም ወደ ምድር ዳርቻ ሁሉ ይደርሳል። ስለዚህ፣ ከእግዚአብሔር ጊዜ ሳንቀድም ነገር ግን እርሱ በከፈተልን በር ሁሉ በኃይል እንድንገባ፣ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ይህንን ታላቅ የወንጌል መስፋፋት ቅደም ተከተል አጥብቆ ይመክረናል፦ ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ በእናንተ ላይ በወረደ ጊዜ ኃይልን ትቀበላላችሁ፥ በኢየሩሳሌምም በይሁዳም ሁሉ በሳማሪያም እስከ ምድር ዳርም ድረስ ምስክሮቼ ትሆናላችሁ (የሐዋርያት ሥራ 1:8)።