በብልሃት የተፈጠረውን ተረት መከተል ማለት ምን ማለት ነው? (2ኛ ጴጥሮስ 1፡16)

ሐዋርያው ጴጥሮስ የወንጌልን እውነተኛነት ሲያረጋግጥ "የጌታችንን የኢየሱስ ክርስቶስን ኃይልና መምጣት ስናስታውቃችሁ፣ የግርማው አይን እማኞች ሆነን እንጂ በብልሃት የተፈጠረውን ተረት አልተከተልንም" በማለት ይጽፋል (2ኛ ጴጥሮስ 1:16)። "በብልሃት የተፈጠረ ተረት" (በግሪኩ ሙቶስ) ማለት የሰዎች የፈጠራ ታሪክ፣ መሠረት የሌለው አፈ-ታሪክ፣ ወይም ሰዎችን ለማሳሳት ሆን ተብሎ የተቀነባበረ የውሸት ትምህርት ማለት ነው።

በታሪካዊው የግሪኮ-ሮማውያን ባህል፣ ማኅበረሰቡ ስለ አማልክቱ በሚነገሩ የፈጠራ ታሪኮች (ሚቶሎጂ) የተሞላ ነበር። በተመሳሳይ ጊዜ፣ ወደ ቤተ ክርስቲያን ሰርገው የገቡ የሐሰት አስተማሪዎች የክርስቶስን መምጣትና ትንሣኤ መንፈሳዊ ወይም ምሳሌያዊ ትርጉም ብቻ በመስጠት፣ ታሪካዊ እውነታውን ወደ አፈ-ታሪክነት ለመቀየር ሞክረው ነበር። ጴጥሮስ ይህንን ውሸት አጥብቆ በመቃወም፣ ክርስትና በተጨባጭ በታዩና በተሰሙ ታሪካዊ እውነታዎች ላይ የተመሠረተ መሆኑን አወጀ።

የዚህ ክፍል ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት በእውነትና በሐሰት፣ በታሪክና በተረት መካከል ያለውን ግጭት ያሳያል። የክርስትና እምነት መሠረቱ የሰዎች ፍልስፍና ሳይሆን፣ እግዚአብሔር በታሪክ ውስጥ ያደረገው ጣልቃ ገብነት ነው። ጴጥሮስ ክርስቶስ በክብር ሲለወጥ በደብረ ታቦር ተራራ ላይ በአይኑ አይቷል፣ የእግዚአብሔርንም ድምፅ በጆሮው ሰምቷል (ማቴዎስ 17:1-5)። ስለዚህ የሚሰብከው ወንጌል የተረጋገጠ እውነት እንጂ የብልሃት ተረት አይደለም።

ሐዋርያው ጳውሎስም ይህንን የተረት ትምህርት አጥብቆ አውግዟል። ለጢሞቴዎስ ሲጽፍለት፣ ወደ ተረትና ወደማያልቅ ትውልድ ታሪክ እንዳያደምጡ አንዳንዶችን እንድታዛቸው አሳስብሃለሁ በማለት አስጠንቅቆታል (1ኛ ጢሞቴዎስ 1:4)። እንዲሁም እውነትን ከመስማት ጆሮአቸውን ይመልሳሉ፣ ወደ ተረትም ፈቀቅ ይላሉ በማለት በመጨረሻው ዘመን የሚመጣውን ስህተት በግልጽ አስረድቷል (2ኛ ጢሞቴዎስ 4:4)።

ቃሉ ለእኛም እምነታችንን በምን ላይ እንደመሠረትን ታላቅ ማረጋገጫ ይሰጠናል። ዛሬም ቢሆን መጽሐፍ ቅዱስን እንደ ተራ ታሪክ ወይም ፍልስፍና የሚቆጥሩ ሰዎች ሞልተዋል። እኛ ግን የምናመልከው አምላክ በታሪክ ውስጥ የተገለጠ፣ የታየ፣ የተዳሰሰና መምጣቱም የተረጋገጠ እውነተኛ አምላክ መሆኑን አውቀን፣ በማንኛውም የሐሰት ትምህርት ሳንወዛወዝ መቆም አለብን።

እምነታችን የተመሠረተው በሰዎች የፈጠራ ታሪክ ላይ ሳይሆን በታሪካዊ እውነት ላይ ነው። "በብልሃት የተፈጠረ ተረት ነፋስ ሲመጣ ይበትነዋል፣ በዐይን ምስክርነት የተረጋገጠው እውነት ግን የዘመናትን ማዕበል ይቋቋማል" እንደሚባለው፣ እኛም ቃሉን አጥብቀን በመያዝ ዘወትር በጽናት ልንቆም ይገባል።