በራእይ 2፡6 እና 14-15 ላይ የተጠቀሱት ኒቆላውያን እነማን ናቸው?

ጌታ ኢየሱስ ለኤፌሶንና ለጴርጋሞን አብያተ ክርስቲያናት በላከው መልእክት "የኒቆላውያንን ሥራ ጠልተሃልና" እንዲሁም "የኒቆላውያንን ትምህርት የሚጠብቁ ሰዎች አሉብህ" በማለት የዚህን ቡድን አደገኛነት ያጋልጣል (ራእይ 2፡6፣ 15)። ኒቆላውያን በጥንቷ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ የተነሱ፣ የእግዚአብሔርን ጸጋ እንደ ሽፋን በመጠቀም ምዕመናን በሥጋዊ ርኩሰት፣ በዝሙትና በጣዖት አምልኮ እንዲካፈሉ የሚያስተምሩ የሐሰት መምህራን ነበሩ።

በታሪካዊና ባሕላዊ አውድ፣ አንዳንድ የጥንት አባቶች የዚህ ቡድን መሥራች በሐዋርያት ሥራ 6፡5 ላይ የተጠቀሰው ኒቆላዎስ ሊሆን እንደሚችል ቢገምቱም፣ ይህ አመለካከት ሙሉ በሙሉ የተረጋገጠ አይደለም። ስሙ ራሱ "ኒኮ" (ድል ነሺ) እና "ላኦስ" (ሕዝብ) ከሚሉ የግሪክ ቃላት የመጣ ሲሆን፣ ሕዝቡን አሳስቶ ድል የነሳ የኑፋቄ እንቅስቃሴ መሆኑን ያመለክታል። እነዚህ ሰዎች ግኖስቲካውያን ከሚባሉት አስተሳሰብ ጋር በመመሳሰል \’ሥጋ ቢረክስ መንፈስ አይጎዳም\’ የሚል አደገኛ ትምህርት ያራምዱ ነበር።

በነገረ መለኮት ጥናት፣ የኒቆላውያን ትምህርት የጸጋን ትርጉም ያጣመመ ነበረ። በክርስቶስ ነጻ ወጥተናል በሚል ሰበብ ለጣዖት የታረደውን መብላትና ዝሙት ማድረግ ምንም አይደለም ብለው የብሉይ ኪዳኑን የበለዓምን ስሕተት ይደግሙ ነበር (ራእይ 2፡14)። ጌታ ይህንን ትምህርት "እኔ ደግሞ የምጠላውን" በማለት በእግዚአብሔር ቅድስና ላይ የተሰነዘረ ከባድ አመጻ መሆኑን በግልጽ አስታውቋል።

በዚህ ሁኔታ ውስጥ የነበረው ውጥረት የእውነተኛ ነጻነትና የሥጋ ምኞት ግጭት ነው። የጴርጋሞን ቤተ ክርስቲያን ውጫዊውን ስደት (ሰማእትነትን) በጀግንነት ተቋቁማ ሳለ፣ ውስጣዊውን የቅድስና ጥሰት ግን በዝምታ አለፈችው። ኒቆላውያን ክርስትናን አያስክዱም፣ ነገር ግን ክርስትናን ከዓለም ርኩሰት ጋር ደባልቀው የጨውነት ጣዕሙን ያሳጡታል። ይህ ዓይነቱ መቻቻል በእግዚአብሔር ፊት ተቀባይነት የሌለው ተግባር ነው።

የሰው ልጅ በተፈጥሮው ጠባቡን በር ከመግባት ይልቅ ሰፊውን የሥጋ መንገድ ይመርጣል። የኒቆላውያን ትምህርት የሥጋን ፈቃድ ስለማይከለክል ለብዙዎች ማራኪ ነበረ። ነገር ግን ክርስትና ከኃጢአት ነጻ መውጣትን እንጂ በኃጢአት ለመኖር ነጻነትን አይሰጥም። ክርስቶስ የኒቆላውያንን ሥራ ይጠላል እንጂ ሰዎቹን አይጠላም፤ ዓላማውም ንስሐ ገብተው እንዲመለሱ ነው።

ቃሉ ለእኛም የእግዚአብሔርን ጸጋ ለሥጋዊ ምኞታችን መሸፈኛ ከማድረግ ተቆጥበን፣ ጌታ የሚጠላውን ርኩሰት ሁሉ አጥብቀን እንድንጠላ ያሳስበናል። "ጸጋን ወደ 방탕ነት ለወጡ" እንደሚለው ቃሉ (ይሁዳ 1፡4)፣ እኛም የሐሰት ትምህርትንና የዓለምን መመሳሰል ንቀን በንጹሕ የቅድስና ሕይወት ልንመላለስ ይገባናል።