ሐዋርያው ዮሐንስ ታላቅና ብርቱ መልአክ ከሰማይ ሲወርድ ባየ ጊዜ "እንደሚያገሣም አንበሳ በታላቅ ድምፅ ጮኸ። በጮኸም ጊዜ ሰባቱ ነጎድጓድ በየድምፃቸው ተናገሩ" በማለት ሚስጥራዊ የሆነ ክስተት ይነግረናል (ራእይ 10፡3)። ዮሐንስ የተናገሩትን ሊጽፍ ሲል፣ ከሰማይ "ሰባቱ ነጎድጓድ የተናገሩትን በማኅተም ዝጋው አትጻፈውም" የሚል ጥብቅ ትእዛዝ መጣለት (ራእይ 10፡4)። "ሰባቱ ነጎድጓዶች" እግዚአብሔር ለሰው ልጅ ገልጦ ያልሰጠውንና በራሱ ሥልጣን የያዘውን መለኮታዊ ሚስጥር ያመለክታሉ።
በታሪካዊና ባሕላዊ ዳራ፣ "ነጎድጓድ" በብሉይ ኪዳን የእግዚአብሔር ድምፅና ግርማ መገለጫ ነው። መዝሙር 29 ላይ የእግዚአብሔር ድምፅ በውሃዎች ላይ እንዴት እንደሚያንጎደጉድና ብርቱ እንደሆነ በሰፊው ተገልጿል። ሰባት ቁጥር የሙላትና የፍጽምና ምልክት በመሆኑ፣ ሰባቱ ነጎድጓዶች የእግዚአብሔርን ፍጹምና ኃይለኛ መለኮታዊ ድምፅ፣ እንዲሁም ሊመጣ ያለውን የፍርድ ቃል ያመለክታሉ። ድምፃቸው የሚሰማ፣ ነገር ግን ትርጉሙ ለሰው ልጅ ያልተፈቀደ ታላቅ ምስጢር ነው።
በነገረ መለኮት ጥናት፣ ይህ ክስተት የእግዚአብሔርን ሁሉን አዋቂነትና የሰውን ልጅ ውሱንነት ያሳያል። እግዚአብሔር በራእይ መጽሐፍ ብዙ ምስጢራትን ለዮሐንስ ቢገልጽለትም፣ ሁሉንም ነገር ግን አላሳወቀውም። የሰባቱ ነጎድጓዶች ቃል በእግዚአብሔር የዘላለም ዕቅድ ውስጥ ያለ፣ ነገር ግን ዛሬ እኛ ልናውቀው የማይገባ መለኮታዊ ዕቅድ ነው። ይህ የሚያሳየው መጽሐፍ ቅዱስ ለእኛ መዳንና ማስጠንቀቂያ በቂ የሆነውን ነገር ቢነግረንም፣ የእግዚአብሔርን አእምሮ ሙሉ በሙሉ እንድንመረምር ግን አቅም እንደሌለን ነው።
በዚህ ታሪክ ውስጥ ትልቅ ውጥረት እናያለን። የሰው ልጅ በተፈጥሮው ሁሉን ነገር ማወቅና ምስጢራትን መመርመር ይፈልጋል። በተለይ ስለ መጨረሻው ዘመን ሲነሳ፣ ትክክለኛውን ጊዜና እያንዳንዱን ክስተት ለማወቅ እንጓጓለን። ነገር ግን እግዚአብሔር ለዮሐንስ "አትጻፈው" ማለቱ፣ መንፈሳዊ ጉጉታችን ለእግዚአብሔር ሉዓላዊ ውሳኔ መገዛት እንዳለበት ያስተምረናል። ማወቅ ያለብንን አውቀን፣ የተሰወረውን ለእግዚአብሔር መተው የትሕትና ምልክት ነው።
እኛ ሰዎች ብዙ ጊዜ ባልተገለጠልን ነገር ላይ ስንከራከር፣ የተገለጠልንንና የታዘዝነውን ወንጌል ግን በተግባር ሳንኖር እንቀራለን። የሰባቱ ነጎድጓዶች ዝምታ፣ እምነት ማለት ሁሉን ነገር በሥነ አመክንዮ ተረድቶ ማመን ሳይሆን፣ ባልገባንም ነገር ላይ ታማኙን አምላክ መታመን መሆኑን ያረጋግጥልናል። የእግዚአብሔር ሚስጥር በእርሱ ዘንድ የተጠበቀ ነው።
ቃሉ ለእኛም ስለ ወደፊቱ ጊዜ ሁሉንም ዝርዝር ባለማወቃችን ከመጨነቅ ይልቅ፣ በተገለጠልን የቃሉ እውነት ላይ ጸንተን እንድንቆም ያሳስበናል። "ምስጢሩ ለአምላካችን ለእግዚአብሔር ነው፤ የተገለጠው ግን… ለዘላለም ለእኛና ለልጆቻችን ነው" እንደሚለው ቃሉ (ዘዳግም 29፡29)፣ እኛም በተሰጠን ብርሃን እየተመላለስን የተሰወረውን ለአምላካችን ጥበብ ልንተወው ይገባናል።