በራእይ መጽሐፍ ያሉት ሰባቱ ማኅተሞችና ሰባቱ መለከቶች ምንድን ናቸው?

የራእይ መጽሐፍ የእግዚአብሔርን የፍርድ ሂደት በተከታታይ ሰባት ማኅተሞች፣ ሰባት መለከቶችና ሰባት ጽዋዎች አድርጎ ያቀርባል። ማኅተሞቹና መለከቶቹ በታላቁ መከራ ዘመን በምድር ላይ የሚፈጸሙትን መለኮታዊ ፍርዶች፣ የመቅሠፍት ደረጃዎች፣ እና የክፋት ሥርዓት መፍረስን የሚያሳዩ ትንቢታዊ ክስተቶች ናቸው። እያንዳንዱ ማኅተም ሲፈታ ወይም መለከት ሲነፋ፣ እግዚአብሔር ዓለምን ወደ ንስሐ የሚጠራበትና ኃጢአትን የሚቀጣበት መንገድ በግልጽ ይታያል።

በታሪካዊውና ባህላዊው አውድ፣ በጥንቱ የሮማውያን ሥርዓት ውስጥ፣ አንድ ውርስ ወይም ኑዛዜ ሕጋዊነቱ የሚረጋገጠው በሰባት ማኅተም ታሽጎ ሲቀመጥ ነበር። ይህንን ማኅተም መፍታት የሚችለው ሕጋዊ ወራሹ ብቻ ነው። ዮሐንስ ይህንን ምስል በመጠቀም፣ ምድርን የመውረስና የማስተዳደር ሕጋዊ መብት ያለው ማኅተሞቹን የፈታው (በጉ) ክርስቶስ ብቻ መሆኑን አሳየ። መለከቶች ደግሞ በአይሁድ ታሪክ ጦርነትን ለማሳወቅ፣ ሕዝብን ለመሰብሰብና የእግዚአብሔርን ፍርድ ለማወጅ የሚነፉ ነበሩ (ዘኍልቍ 10:9)።

ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ ሰባቱ ማኅተሞች አጠቃላይ የሆነ የዓለምን ክፋት፣ ጦርነትና ረሃብ ሲያሳዩ، ሰባቱ መለከቶች ደግሞ ይበልጥ የከረረና የተፈጥሮን አንድ ሦስተኛ (1/3) የሚያጠፋ የማስጠንቀቂያ ፍርድ ይዘው ይመጣሉ። ማኅተሞቹ ሲፈቱ ሰዎች በራሳቸው ኃጢአት (ጦርነት፣ ረሃብ) ምክንያት የሚያመጡትን ጥፋት ያሳያሉ፤ መለከቶቹ ግን በቀጥታ ከሰማይ የሚላኩ መለኮታዊ የቁጣ ማስጠንቀቂያዎች ናቸው። ሁለቱም የፍርድ ደረጃዎች ዓለም ወደ መጨረሻው ፍጻሜዋ (ወደ ጽዋዎች) መቃረቧን የሚያበስሩ ናቸው።

ይህንን የፍርድ ማስጠንቀቂያ ነቢዩ ኢዩኤል አስቀድሞ ሲያስተምር፣ በጽዮን መለከትን ንፉ፣ በተቀደሰውም ተራራዬ ላይ እሪ በሉ… የእግዚአብሔር ቀን መጥቶአልና የምድር ነዋሪዎች ሁሉ ይንቀጥቀጡ በማለት የመለከቱን የፍርድ ድምፅ አረጋግጧል (ኢዩኤል 2:1)። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስም በማቴዎስ 24 ላይ ስለ መጨረሻው ዘመን ጦርነት፣ ቸነፈርና ረሃብ የተናገረው ትንቢት، የሰባቱ ማኅተሞች ቀጥተኛ ማብራሪያና ፍጻሜ መሆኑን መጽሐፍ ቅዱስ በግልጽ ያስተምራል።

ቃሉ ለእኛም ጊዜው የፍርድ መሆኑን አውቀን በንቃት እንድንኖር ያሳስበናል። እግዚአብሔር ማኅተሞችን ሲፈታና መለከቶችን ሲያስነፋ، የፍርዱ ዓላማ ሰዎችን ወደ ንስሐ ለመመለስ ነው። እኛ የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን አባላት በመሆናችን፣ ከሚመጣው የቁጣ መቅሠፍት ብናመልጥም፣ ገና ላላመኑት ሰዎች ይህንን የእግዚአብሔርን የማስጠንቀቂያ ድምፅ በማሰማት፣ ወንጌልን ዘወትር መመስከር አለብን።

የመለከት ድምፅ የፍርድ አዋጅና የንስሐ ጥሪ ነው። "እግዚአብሔር የዓለምን ማኅተም ሲፈታ، ክፋት ሁሉ ይጋለጣል؛ መለከቱም ሲነፋ የሰው ልጅ ሁሉ በፈጣሪ ፊት መቆሙ አይቀርም" እንደሚባለው፣ እኛም ራሳችንን አዘጋጅተን ዘወትር በቅድስናና በታማኝነት ልንመላለስ ይገባል።