በሥራና በእውነት እንጂ በቃልና በአንደበት አንዋደድ ማለት ምን ማለት ነው (1 ዮሐንስ 3፡18)?

እውነተኛ የክርስትና ፍቅርን በተግባር ስለመግለጽ ሐዋርያው ዮሐንስ ሲመክር፣ "ልጆቼ ሆይ፣ በሥራና በእውነት እንጂ በቃልና በአንደበት አንዋደድ" (1 ዮሐንስ 3፡18) በማለት የፍቅርን እውነተኛ ሚዛን ያስቀምጣል። "በቃልና በአንደበት" መዋደድ ማለት በከንፈር ብቻ "እወድሃለሁ" እያሉ፣ ነገር ግን ፍቅሩን በተግባር አለማሳየትና ባዶ የቃላት ጋጋታን ማብዛት ሲሆን፣ "በሥራና በእውነት" መዋደድ ደግሞ ከልብ በመነጨ ቅንነትና በሚታይ መስዋዕትነት የሌላውን ሰው ሕይወት መደገፍና ማገልገል ማለት ነው።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ በዘመኑ የነበሩ አንዳንድ የኑፋቄ መምህራን ፍቅርን እንደ ረቂቅ የፍልስፍና ሐሳብ ብቻ ያዩት ነበር። ማራኪ ቃላትን በመደርደር ስለ ፍቅር ይሰብካሉ፣ ነገር ግን በማኅበረሰቡ ውስጥ ላሉት ድሆች፣ መበለቶችና ወላጅ አልባ ሕፃናት ምንም ዓይነት ተግባራዊ እርዳታ አያደርጉም ነበር። ዮሐንስ ይህ ዓይነቱ ግብዝነት በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ቦታ እንዳይኖረው በማስጠንቀቅ፣ ፍቅር የሚለካው በሚነገረው ቃል ብዛት ሳይሆን በሚሠራው ሥራ ክብደት መሆኑን አጥብቆ አስተማረ።

በዚህ ትእዛዝ ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ ጥልቀት፣ የእግዚአብሔርን የማዳን ሥራ የሚያንጸባርቅ ነው። እግዚአብሔር ዓለምን የወደደው "እወዳችኋለሁ" በማለት በቃል ብቻ አልነበረም፤ ይልቁንም "አንድያ ልጁን እስኪሰጥ ድረስ ዓለሙን እንዲሁ ወዶአልና" (ዮሐንስ 3፡16) በማለት ፍቅሩን በመስቀል ላይ በታላቅ ሥራ አረጋግጧል። ስለዚህ አማኞችም ይህንን መለኮታዊ አርአያ በመከተል፣ ፍቅራቸውን በተጨባጭ ሥራ ማለትም ርኅራኄ፣ ይቅርታ፣ መስጠትና ማገልገል ማሳየት አለባቸው።

እውነት የሌለበት ሥራ ግብዝነት ሊሆን ስለሚችል፣ ዮሐንስ "በሥራና በእውነት" በማለት አጣምሮታል። አንዳንዶች በሰው ዘንድ ለመታየት ወይም ውዳሴን ለመፈለግ በጎ ሥራ ሊሠሩ ይችላሉ (ማቴዎስ 6፡1-2)። ነገር ግን በእውነት መዋደድ ማለት፣ ያለምንም ድብቅ አጀንዳ ለእግዚአብሔር ክብር ሲባል ብቻ የሚደረግ ንጹሕ የፍቅር ተግባር ነው። ቃላችን ከድርጊታችን ጋር ሲስማማ፣ እምነታችን ሕያው መሆኑን እናረጋግጣለን።

ቃሉ ለእኛም ክርስትናችን የከንፈር ብቻ እንዳይሆን ጥብቅ ማሳሰቢያ ይሰጠናል። "እግዚአብሔር ይባርክህ" ከሚል ባዶ ቃል አልፈን፣ የተራበውን በማብላት፣ ያዘነውን በማጽናናትና የታመመውን በመጠየቅ፣ የክርስቶስን ፍቅር በዕለት ተዕለት ሕይወታችን በተግባር ልናሳይ ይገባናል።

"ፍቅር በጆሮ የሚሰማ ቃል ብቻ ሳይሆን፣ በዓይን የሚታይና በእጅ የሚዳሰስ ሕያው ተግባር ነው፤" እንደሚባለው፣ እውነተኛ ፍቅራችን የሚለካው ለወንድሞቻችን በምናደርገው የሥራና የእውነት መስዋዕትነት ነው።