"እኔ ግን እላችኋለሁ፥ ያለ ዝሙት ምክንያት ሚስቱን የሚፈታ ሁሉ አመንዝራ ያደርጋታል፥ የተፈታችውንም የሚያገባ ያመነዝራል" (ማቴዎስ 5:32)። የመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራንና የሥነ መለኮት አጥኚዎች እንደሚያብራሩት፣ በዚህ ክፍል "ያለ ዝሙት ምክንያት" ተብሎ የተቀመጠው የልዩነት አንቀጽ በግሪክኛው ‘ፖርኔያ’ ከሚለው ቃል የመነጨ ነው። ይህ ቃል ዝሙትን፣ ምንዝርን እና ማንኛውንም ከጋብቻ ውጭ የሚደረግን ርኩስ የሥጋ ግንኙነት በጠቅላላ ያመለክታል። ኢየሱስ ይህንን ቃል ሲናገር፣ ጋብቻ በእግዚአብሔር ፊት ሊፈርስ የማይችል ቅዱስ ኪዳን መሆኑን እያጸና፣ ነገር ግን ይህ ኪዳን በከባድ የሥጋ ኃጢአት (በዝሙት) ሲጣስ ብቻ ፍቺ ሊፈቀድ እንደሚችል የሚያሳይ ጥልቅ መለኮታዊ እውነት እያስተማረ ነበር።
በአንደኛው መቶ ክፍለ ዘመን በነበረው የአይሁድ ማኅበረሰብ ባሕልና ሃይማኖታዊ ሥርዓት፣ ስለ ፍቺ ጉዳይ በሁለት ታላላቅ የረቢዎች ትምህርት ቤቶች መካከል ከባድ ክርክር ነበር። የሻማይ ትምህርት ቤት ፍቺ የሚፈቀደው በከባድ የሥነ ምግባር መጓደል ብቻ ነው ሲል፣ የሂሌል ትምህርት ቤት ግን አንድ ባል በሚስቱ ላይ ትንሽ ችግር ካየ ወይም ምግብ እንኳ ብታበላሽበት ሊፈታት ይችላል ብሎ ያስተምር ነበር (ዘዳግም 24:1)። ኢየሱስ ይህንን የሰዎችን ልብ ያደነደነና የጋብቻን ክብር ያዋረደ ሥጋዊ ልማድ ሙሉ በሙሉ በማፍረስ፣ የጋብቻን ሥርዓት እግዚአብሔር መጀመሪያ ወደ ፈጠረበት የኤደን ገነት ፍጹም ሕግ መለሰው። ይህ የጌታ ትምህርት በወቅቱ ለነበረው ማኅበረሰብ እጅግ ፈታኝና ከባድ የሥነ መለኮት ውጥረት የፈጠረ አብዮታዊ ቃል ነበር።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ዋነኛ መንፈሳዊ ውጥረት፣ ጋብቻ ክርስቶስና ቤተ ክርስቲያን ያላቸውን አንድነት የሚያሳይ ቅዱስ ሚስጥር መሆኑ ላይ ነው። አንድ ወንድና አንዲት ሴት በጋብቻ ሲጣመሩ "አንድ ሥጋ" ይሆናሉ፤ ነገር ግን ዝሙት ይህንን ጥልቅ መንፈሳዊና አካላዊ ኪዳን በክፉ ሁኔታ ይበጥሰዋል። ጠላት ሁልጊዜ አማኞችን በሥጋ ፈተና እያታለለ፣ ቤተሰብን ለማፍረስና የጋብቻን ክብር ለማዋረድ አጥብቆ ይዋጋቸም። እውነተኛ አማኞች ይህንን ሕያው ቃል በመታጠቅ፣ የጨለማውን የዝሙትና የፍቺ አሠራር አፍርሰው፣ ትዳራቸውን በመንፈስ ቅዱስ ኃይልና በቅድስና አጥር መጠበቅ አለባቸው።
ከዚህም ባሻገር፣ ይህ የልዩነት አንቀጽ እግዚአብሔር ለተበደለው ወገን የሰጠው ሕጋዊ መብት እንጂ፣ የግድ መፈጸም ያለበት የፍቺ ትእዛዝ አለመሆኑን የሥነ መለኮት መምህራን በጥልቀት ያስተምራሉ። ዝሙት የጋብቻን ኪዳን የሚያፈርስ ከባድ በደል ቢሆንም፣ የክርስቶስ ወንጌል ግን ሁልጊዜ የይቅርታ፣ የምሕረትና የመታደስ መንገድን ያሳያል። እግዚአብሔር ራሱ እስራኤል በመንፈሳዊ ዝሙት ስትወድቅ በምሕረቱ ይቅር እንዳላት ሁሉ፣ በጋብቻ ውስጥም በደል ሲፈጸም በተቻለ መጠን በይቅርታና በንስሐ ትዳርን ማዳን ከሁሉ የላቀው ክርስቲያናዊ ምላሽ ነው። የልዩነት አንቀጹ የሚያሳየው የኃጢአትን አስከፊነት እንጂ፣ የይቅርታን በር መዘጋት አይደለም።
ከዚህ ታላቅ የጌታ ቃል ጀርባ የምናገኘው ተግባራዊ የሕይወት ትምህርት፣ በዕለት ተዕለት የክርስትና ጉዟችን ከምንኖረው የቅድስናና የታማኝነት ሕይወት ጋር በጥብቅ የተቆራኘ ነው። ዛሬም ቢሆን እኛ ክርስቲያኖች በዓለም ላይ እንደተለመደው ጋብቻን እንደ ተራ ውል ወይም በቀላሉ እንደሚፈርስ ስምምነት አድርገን ልንቆጥረው አይገባም። የጋብቻ ቃል ኪዳን በመሠዊያው ፊት የሚደረግ የሕይወት ዘመን መስዋዕትነት ነው። ስለዚህ ባልና ሚስት በመካከላቸው ምንም ዓይነት የሥጋም ሆነ የመንፈስ ርኩሰት እንዳይገባ፣ ፍቅራቸውን በጌታ ፊት አድሰው መጓዝ ይጠበቅባቸዋል። የትዳር አጋርን በታማኝነት መያዝ እግዚአብሔርን የማክበር ዋነኛ መገለጫ ነው።
በመጨረሻም፣ ይህ የልዩነት አንቀጽ የሚያስተምረን ጋብቻ የእግዚአብሔር ስጦታ መሆኑንና ንጽሕናውም እጅግ ተከብሮ ሊጠበቅ እንደሚገባው ነው። ክርስቶስ የጋብቻን ኪዳን ከምንም በላይ ከፍ አድርጎታል። ምንም እንኳን የሰው ልጅ በኃጢአት ወድቆ ኪዳኑን ቢበድልም፣ እግዚአብሔር ግን መጀመሪያ የሠራው የጋብቻ ሥርዓት እስከ መጨረሻው የጸና እንዲሆን ይፈልጋል። ስለዚህ፣ በማናቸውም ሁኔታ ውስጥ ብንሆን ትዳራችንን በቅድስና ጠብቀን፣ ጌታችን ኢየሱስ በራሱ ሉዓላዊ ቃል ያጸናውን ይህንን ታላቅ እውነት ዘወትር በልባችን ልናስታውስ ይገባል፦ እግዚአብሔር ያጣመረውን እንግዲህ ሰው አይለየው (ማቴዎስ 19:6)።