ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ፣ "ፍርድን ድል ለመንሳት እስኪያወጣ ድረስ የተቀጠቀጠን ሸምበቆ አይሰብርም የሚጤስንም የጧፍ ክር አያጠፋም" የሚለው ቃል እጅግ ጥልቅ የሆነ የመጽሐፍ ቅዱስ እውነት ነው (ማቴ 12:20)። ይህን ቃል ከመረዳታችን በፊት ቃላቱን በጥልቀት መመርመር ያስፈልገናል። በጥንቱ የመካከለኛው ምሥራቅ ባሕል "ሸምበቆ" በጣም ደካማና ለተለያዩ ነገሮች፣ ለምሳሌ ያህል መለኪያ ዘንግ ወይም እረኞች ዋሽንት የሚሠሩበት ተክል ነበር። ነገር ግን አንዴ ከተቀጠቀጠ ወይም ከተሰበረ ዋጋ ቢስ ስለሚሆን ለማንም የማይጠቅም ተብሎ ወዲያውኑ ይጣላል። እንዲሁም "የሚጤስ የጧፍ ክር" ዘይት አልቆበት ብርሃን መስጠት ያቃተውንና ሊጠፋ የተቃረበን ደካማ መብራት ያመለክታል። እነዚህ ቃላት የሰውን ልጅ የመንፈስ ድካምና መፍረስ በምሳሌነት የሚያስረዱ ናቸው።
የዚህ አባባል ታሪካዊና ትንቢታዊ ዳራ የሚጀምረው በብሉይ ኪዳን ነቢዩ ኢሳይያስ ስለሚመጣው መሲሕ፣ ማለትም ስለ እግዚአብሔር አገልጋይ ከተናገረው ትንቢት ነው (ኢሳ 42:1-3)። በዚያ ዘመን የነበሩት የሮም ገዥዎችም ሆኑ ፈሪሳውያንና የሃይማኖት መሪዎች ደካማ የሆኑትን የኅብረተሰብ ክፍሎች ይገፉና ይጨቁኑ ነበር። ሰዎች ኃይልን፣ ጉልበትንና ክብርን ብቻ በሚያከብሩበት በዚህ ዓለም ውስጥ፣ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ መንግሥት ግን ከዓለም ሥርዓት ፈጽሞ የተለየ መሆኑን ይህ ቃል ያሳያል። ሕዝቡ በኃይል የሚገዛን፣ ጠላቶቹን የሚያጠፋና በሥጋዊ ክንድ የሚያድን ንጉሥ ሲጠብቅ፣ ክርስቶስ ግን በገርነትና በርኅራኄ ተሰብረው የነበሩትን ነፍሳት ለመጠገን መምጣቱ በወቅቱ ታላቅ መንፈሳዊ ውጥረት ፈጥሮ ነበር።
መለኮታዊው እውነት የሚያተኩረው ክርስቶስ ለኃጢአተኞችና ለተሰበሩ ልቦች ባለው ጥልቅ ጸጋና ፍቅር ላይ ነው። በመንፈሳዊ ትርጉሙ፣ "የተቀጠቀጠ ሸምበቆ" ማለት በኃጢአት ሸክም፣ በበሽታ ስቃይ፣ በሐዘን፣ ወይም በኑሮ ውጣ ውረድ የተሰበረንና ተስፋ የቆረጠን የሰው ልጅ ያመለክታል። ዓለም ምንም አይጠቅሙም ብላ የጣለቻቸውንና የረሳቻቸውን ሰዎች፣ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ግን በፍጹም አይጥላቸውም። መንፈሳዊ ውጊያን ለማሸነፍ የእግዚአብሔር ቃል የሆነውን የመንፈስን ሰይፍ መያዝ እንደሚያስፈልገን ሁሉ፣ በተሰበረው ሕይወታችን ውስጥም የመንፈስ ቅዱስን የፈውስና የድነት ኃይል መቀበል ግድ ይላል (ኤፌ 6:17)። እግዚአብሔር ደካማ የሆኑትን አያጠፋም፤ ይልቁንም በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ጠግኖና አድሶ፣ ዳግም ዋጋ እንዲኖራቸውና ለክብሩ መሣሪያ እንዲሆኑ ያደርጋቸዋል።
ይህንንም እውነት በወንጌል ታሪክ ውስጥ በተግባር በግልጽ እናየዋለን። የሕግ መምህራንና ፈሪሳውያን በኃጢአት የተያዘችውን ሴት ለመውገርና ለማጥፋት ሲፈልጉ፣ ክርስቶስ ግን በምሕረቱ ታደጋት እንጂ አልፈረደባትም (ዮሐ 8:10-11)። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ መልካም እረኛ በመሆኑ፣ የቆሰለውን ይጠግናል፣ የጠፋውንም ይፈልጋል፣ የተሰበረውንም ይፈውሳል (ሕዝ 34:16)። የሰው ልጅ የሠራው የሃይማኖት ሥርዓት የተቀጠቀጠውን ነፍስ ያለ ርኅራኄ ሲሰብርና የሚጤሰውን ተስፋ ሲያጠፋ፣ ኢየሱስ ግን በፍቅር እጆቹ ደግፎ ያነሳቸዋል፤ በንስሐ የሚመለሱትንም ተቀብሎ ዳግመኛ ብርሃን እንዲሰጡ ያደርጋቸዋል። ይህ የክርስቶስ አካሄድ የእግዚአብሔርን ልብ ልስላሴና ጥልቅ መለኮታዊ ምሕረት ለሁላችንም ያሳያል።
ቃሉ ለእኛም ትልቅ የሕይወት መመሪያና መጽናኛ ይሰጠናል። ሁላችንም በሕይወታችን ጉዞ ውስጥ እንደተቀጠቀጠ ሸምበቆ የምንሆንበት፣ የኃጢአት ሸክም የሚጫነንና ተስፋ የምንቆርጥበት ጊዜ አለ። የሰው ልጅ በተፈጥሮው ኃይለኛና ጠንካራ መሆንን ይፈልጋል፤ እንዲሁም ድካሙን ለመደበቅ ይጥራል። ነገር ግን እውነተኛው ጥንካሬ የሚገኘው ድካማችንንና ስብራታችንን አምነን ወደ ክርስቶስ ስንመጣ ብቻ ነው። ክርስቶስ የሰዎችን ልብና ስቃይ በሚገባ ያውቅ ስለነበር፣ ሸክማቸው የከበደባቸውን ሁሉ ወደ እርሱ እንዲመጡና ዕረፍትን እንዲያገኙ የፍቅር ጥሪ አድርጓል (ማቴ 11:28)። ስለዚህ የተሰበረውን ሕይወታችንን ከጌታ ለመደበቅ ከመሞከር ይልቅ፣ በሚጠግነውና በሚፈውሰው በኢየሱስ ክርስቶስ እጅ ላይ ሙሉ በሙሉ ልንጥለው ይገባል።
በመጨረሻም፣ ይህ የሚያስፈራና ተስፋ የሚያስቆርጥ የሚመስለው የሕይወት ስብራት እጅግ በተስፋ የተሞላ መደምደሚያ አለው። ክርስቶስ የተቀጠቀጠውን ሸምበቆ የማይሰብረው ፍርድን ድል ለመንሳት እስኪያወጣ ድረስ ነውና መዳረሻችን ታላቅ መንፈሳዊ ድል ነው። መጽሐፍ ቅዱስ እንደሚነግረን፣ እግዚአብሔር የተዋረደውንና የተሰበረውን ልብ ፈጽሞ አይንቅም (መዝ 51:17)። ይህ አስደናቂ ቃል የሚያሳየው፣ በኃጢአት ወይም በሕይወት ማዕበል የተመታውንና የተሰበረውን ሰው ጠግኖ ማቆም የሚችለው፣ ፍጹምና ሁሉን ቻይ የሆነው የእግዚአብሔር ጸጋ ብቻ መሆኑን ነው። ስለዚህ ሕይወታችን በክርስቶስ እጅ ውስጥ ሲሆን፣ ስብራታችን የጥፋትና የሞት መጨረሻ ሳይሆን ዳግም ለመታደስ፣ ለመፈወስና ለታላቅ የእግዚአብሔር ክብር መገለጫ ይሆናል።