በልሳን መጸለይ ምንድን ነው? በልሳን መጸለይ በአማኙና በእግዚአብሔር መካከል ያለ የጸሎት ቋንቋ ነውን?

ቅዱስ ቃሉ ስለ መንፈሳዊ ስጦታዎች ሲያስተምር "በልሳን የሚናገር ለእግዚአብሔር እንጂ ለሰው አይናገርም፤ በመንፈስ ምሥጢርን ይናገራልና የሚያስተውለው የለም" በማለት ታላቅ እውነትን ይገልጻል (1 ቆሮንቶስ 14:2)። "በልሳን መጸለይ" ማለት አማኙ በመንፈስ ቅዱስ ሙላትና ምሪት አማካኝነት፣ በራሱ አእምሮ ተምሮ በማያውቀው ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ በሚሰጠው መለኮታዊ ቋንቋ ወደ እግዚአብሔር የሚያቀርበው ጥልቅ የጸሎት፣ የምስጋናና የምልጃ አምልኮ ነው። ይህ በሰውኛ ማስተዋል የማይገደብ መንፈሳዊ መገናኛ ነው።

በታሪካዊና በነገረ መለኮት አውድ፣ ይህ ጸጋ የተገለጠው በበዓለ ኀምሳ ቀን መንፈስ ቅዱስ በደቀ መዛሙርቱ ላይ በወረደ ጊዜ ነው። በዚያን ቀን አማኞች መንፈስ ቅዱስ ይናገሩ ዘንድ እንደሰጣቸው በሌላ ልሳን መናገር ጀመሩ። ይህ ክስተት ቤተ ክርስቲያን በምድር ላይ አገልግሎቷን ስትጀምር የተሰጠ መለኮታዊ ማኅተም ሲሆን፣ አማኞች ከእግዚአብሔር ጋር በቀጥታና በጥልቀት እንዲገናኙ የተሰጠ የጸጋ ስጦታ ነው። የልሳን ጸሎት ሰብዓዊው ቋንቋ ሊገልጸው የማይችለውን የልብን ጥልቅ ሸክም ወደ ፈጣሪ የሚያደርስ መሣሪያ ነው።

ይህንን መንፈሳዊ የጸሎት ቋንቋ መጽሐፍ ቅዱስ በሌሎች ክፍሎችም አጥብቆ ይደግፈዋል። መንፈስ ደግሞ በድካማችን ያግዘናል፤ እንዴት እንድንጸልይ እንደሚገባን አናውቅምና፣ ነገር ግን መንፈስ ራሱ በማይነገር መቃተት ይማልድልናል ብሎ ቃሉ ይነግረናል (ሮሜ 8:26)። በልሳን መጸለይ አማኙ ከእግዚአብሔር ጋር የሚያደርገው የግል የጸሎት ቋንቋ መሆኑንና፣ በዚህም ጸሎት አማኙ ራሱን በመንፈሳዊ ኃይል እንደሚያንጽ ቃሉ ያረጋግጣል።

የዚህ ጉዳይ ክብደትና ውጥረት የሚታየው በሰው አእምሮና በመንፈስ ፍላጎት መካከል ባለው ልዩነት ላይ ነው። የሰው ልጅ በተፈጥሮው የሚናገረውን ነገር ሁሉ በጭንቅላቱ መረዳት ይፈልጋል። ነገር ግን በልሳን ስንጸልይ አእምሯችን ያለ ፍሬ ሲቀር፣ መንፈሳችን ግን በቀጥታ ከእግዚአብሔር መንፈስ ጋር ይገናኛል። ይህ ሁኔታ አማኙ በገዛ ዕውቀቱ ከመታመን ወጥቶ፣ ራሱን ሙሉ በሙሉ ለመንፈስ ቅዱስ ቁጥጥር አሳልፎ እንዲሰጥ የሚጠይቅ የእምነት እርምጃ ነው።

ቃሉ ለእኛም የጸሎት ሕይወታችንን ይበልጥ እንድናጎለብትና መንፈሳዊ ኃይላችንን እንድናድስ ያደርገናል። በራሳችን ቋንቋ የምንጸልየው ጸሎት ሲያልቅብን ወይም የችግራችን ክብደት ቃላት ሲያሳጣን፣ በመንፈስ ቅዱስ በተሰጠን በዚህ የጸሎት ቋንቋ በመጠቀም ከእግዚአብሔር ጋር ጥልቅ ኅብረት እንድናደርግ መለኮታዊ መንገድ ይከፍትልናል።

በመጨረሻም፣ በልሳን መጸለይ የሰማይ ቋንቋ ነው። "አእምሮ በማይረዳው፣ ነገር ግን መንፈስ በሚያረካው የልሳን ጸሎት፣ አማኙ የልቡን ጥልቀት ከፈጣሪው ዙፋን ጋር ያገናኛል" በሚለው እውነት ጸንተን፣ የመንፈስን ጸጋ እያነደድን ዘወትር በጸሎት ልንተጋ ይገባናል።