መጽሐፍ ቅዱስ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በተራራው ስብከቱ ላይ ስለ መጻኢው ጊዜ ሲያስተምር፡ "ነገ ለራሱ ይጨነቃልና ስለ ነገ አትጨነቁ፤ ለቀኑ ክፋቱ ይበቃዋል" ይለናል (ማቴ 6፡34)። በዚህ ስፍራ "አትጨነቁ" ተብሎ የተተረጎመው ቃል በዋናው የግሪክ ቋንቋ "ሜሪምናዎ" ሲሆን፣ ትርጉሙም በአሳብ መከፈል፣ አእምሮ በስጋት መወጠር፣ ወይም ገና ላልመጣው ጊዜ በከንቱ መረበሽ ማለት ነው። ነገን አትጨነቁ የሚለው መለኮታዊ ቃል፣ ሰዎች ከሰብዓዊ አቅማቸው በላይ በሆነው የመጻኢው ጊዜ ጉዳይ ላይ ከሚብሰለሰሉ ይልቅ፣ በዛሬው ዕለት እግዚአብሔር በሰጣቸው ጸጋ ላይ እንዲያተኩሩ የሚያዝ መሠረታዊ የክርስትና አስተምህሮ ነው። ታዲያ ይህንን ቃል በተግባር መኖር በእርግጥ ይቻላልን?
ይህንን ሀሳብ በጥልቀት ለመረዳት ጌታ ኢየሱስ ይህንን ትምህርት ባስተማረበት ዘመን የነበረውን ማኅበራዊና ኢኮኖሚያዊ ሁኔታ ማወቅ ያሻል። በመጀመሪያው መቶ ክፍለ ዘመን በእስራኤል የነበረው ማኅበረሰብ አብዛኛው በግብርና ላይ የተመሠረተና የዕለት ጉርሱን በጭንቅ የሚያገኝ ነበረ። የዝናብ መጥፋት፣ የሰብል በሽታ ወይም የሮማውያን አስጨናቂ ግብር የነገን ኑሮ እጅግ አስፈሪ ያደርገው ነበር። ሰዎቹ ስለ ነገ መጨነቃቸው ተፈጥሯዊና ምክንያታዊ የሚመስልበት ሁኔታ ውስጥ ነበሩ። ነገር ግን ኢየሱስ ክርስቶስ ይህንን ቃል ሲናገር፣ እግዚአብሔር የዘመናት ሁሉ ጌታ መሆኑን በማሳየት፣ የነገው ቀን የፈጣሪ እንጂ የፍጡር እንዳልሆነና የሰዎች ስጋት አንዳች ነገር እንደማይለውጥ አበክሮ አስተማረ።
በዚህ የጌታ ቃል ውስጥ ያለው ታላቁ መንፈሳዊ ውጥረት፣ ኃላፊነት በተሞላበት የሕይወት ዕቅድ እና በአእምሮን በሚያደነዝዝ ጭንቀት መካከል ካለው ልዩነት የሚመነጭ ነው። ስለ ነገ አትጨነቁ ማለት፣ ስለ ነገ አታቅዱ፣ አትሥሩ ወይም ኃላፊነት አትውሰዱ ማለት አይደለም። የእግዚአብሔር ቃል ራሱ የጉንዳንን ትጋት እያነሳ በበጋ መብልዋን እንድትሰበስብ ጥበብን ያስተምራል (ምሳ 6፡6-8)። ጭንቀት ግን እቅድ ሳይሆን፣ መጻኢውን ጊዜ ያለ እግዚአብሔር ህልውና የማየት ሥጋዊ በሽታ ነው። ነገን መፍራት ማለት እግዚአብሔር በነገው ቀን ውስጥ የለም ብሎ እንደማሰብ ይቆጠራል። እግዚአብሔር ለዛሬው ሸክም የሚሆን ጸጋን ዛሬ ይሰጣል እንጂ፣ የነገውን ሸክም ዛሬ እንድንሸከም አይፈልግም።
እኛ የጴንጤቆስጤ አማኞች እንደምናስተምረው፣ ይህንን ከባድ የሚመስል ትእዛዝ መፈጸም በራሳችን ሥጋዊ ጥንካሬ ፈጽሞ የማይቻል ነው። ጭንቀትን ማሸነፍ የምንችለው በውስጣችን በሚሠራው በመንፈስ ቅዱስ ኃይልና የጸሎት ሕይወት ብቻ ነው። ነገን አለመጨነቅ የሚቻለው የነገን ጉዳይ ሁሉን ለሚችለው አምላክ አሳልፎ በመስጠት ነው። ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን መንፈሳዊ ሚስጥር ሲያብራራ፣ በነገር ሁሉ በጸሎትና በምልጃ ከምስጋና ጋር በእግዚአብሔር ፊት ልመናችሁን አቅርቡ እንጂ በአንዳች አትጨነቁ በማለት፣ የጭንቀትን ቦታ በጸሎት እንድንተካው አጥብቆ ይመክረናል (ፊል 4፡6)። ስንጸልይ መንፈስ ቅዱስ ሰላምን በልባችን ያፈስሳል።
የዚህ ቃል እውነት ዛሬ ላለነው ክርስቲያኖች እጅግ ጥልቅ የሆነ የሕይወት ትምህርት ይሰጠናል። በዘመናችን ያለው የኢኮኖሚ መዋዠቅ፣ የጤና ስጋትና የዓለም አለመረጋጋት ስለ ነገ እንድንጨነቅ በርካታ ምክንያቶችን ያቀርቡልናል። ሆኖም እግዚአብሔር ለእኛ ያለው ፍቅር ከሁኔታዎች ሁሉ ይበልጣል። የነገን ጭንቀት ዛሬ ማምጣት፣ የዛሬን ኃይል ከማባከን ውጭ የነገን ችግር አይፈታውም። እውነተኛ ክርስቲያናዊ ድል የሚታየው፣ የማይታወቀውን የነገን ጊዜ በሚታወቀውና በታመነው አምላክ እጅ ላይ ጥሎ በማረፍ ነው። ይህ ማለት ችግር አይገጥመንም ማለት ሳይሆን፣ ችግሩን የምናልፍበት ጸጋ ከጌታ ዘንድ እንደሚሰጠን በእርግጠኝነት ማመን ማለት ነው።
በማጠቃለያ፣ ስለ ነገ አትጨነቁ የተባለው ቃል በሰው ልጅ ሕይወት ሊተገበር የሚችል እውነተኛ መለኮታዊ ትእዛዝ ነው። ይህ የሚቻለው ግን ሁኔታዎችን በመቆጣጠር ሳይሆን፣ ሁኔታዎችን ሁሉ በሚቆጣጠረው አምላክ ላይ እምነትን በመጣል ነው። እግዚአብሔር አምላክ ትናንት እንደረዳን፣ ዛሬም ከእኛ ጋር እንዳለ ሁሉ፣ ነገም በመልካም ጸጋው እንደሚቀበለን ጠንቅቀን ልናውቅ ይገባል። ስለዚህ የዛሬን ኑሮ እያመሰገንን፣ የነገውን ደግሞ ለአምላካችን አደራ በመስጠት በፍጹም ሰላም ልንመላለስ ይገባል። ቃሉ ይህንን ታላቅ የዕረፍት መንገድ ሲያስታውሰን፡ "በፍጹም ልብህ በእግዚአብሔር ታመን፥ በራስህም ማስተዋል አትደገፍ" ይለናል (ምሳ 3፡5)።