ሮሜ 2:7 መዳን በሥራ መሆኑን ያስተምራልን?

ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ እግዚአብሔር ፍርድ ሲያስተምር፣ "በበጎ ሥራ በመጽናት ክብርንና ምስጋናን የማይጠፋንም ሕይወት ለሚፈልጉ የዘላለምን ሕይወት ይሰጣቸዋል" በማለት ይናገራል (ሮሜ 2:7)። ይህ ጥቅስ ላዩን ሲታይ፣ የዘላለም ሕይወት የሚገኘው በበጎ ሥራና በሰው ጥረት የሚመስል አሳብ ያስተላልፋል። ሆኖም የጳውሎስን አጠቃላይ መልእክትና የመጽሐፍ ቅዱስን አውድ በጥልቀት ስንመረምር፣ ይህ ክፍል መዳን በሥራ ነው የሚል ትምህርት እያስተላለፈ እንዳልሆነ ግልጽ ይሆንልናል።

በአውዱ መሠረት፣ ጳውሎስ በሮሜ ምዕራፍ ሁለት ላይ እያደረገ ያለው እግዚአብሔር በማንም ላይ የማያዳላ ጻድቅ ፈራጅ መሆኑን ማሳየት ነው። እግዚአብሔር ሰውን የሚመዝነው በብሔሩ ወይም በሃይማኖት ታሪኩ ሳይሆን፣ በሕይወቱ ፍሬ ነው። የሕጉ መለኪያ ደግሞ ፍጹም የሆነ ታዘዞና በጎ ሥራን ይጠይቃል። አንድ ሰው በእውነት ያለ ምንም ነውር በበጎ ሥራ ቢጸና የዘላለም ሕይወት ያገኛል፤ ነገር ግን ችግሩ ማንም ሰው ይህንን የእግዚአብሔርን ፍጹም መለኪያ ማሟላት አለመቻሉ ነው። ጳውሎስ ይህን መለኪያ ያስቀመጠው የሰውን ድክመት ለማጋለጥ ነው።

በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ ጳውሎስ ከጥቂት ምዕራፎች በኋላ "የሕግን ሥራ በመሥራት ሥጋ የለበሰ ሁሉ በእርሱ ፊት አይጸድቅም" ብሎ ይደመድማል (ሮሜ 3:20)። ስለዚህ በሮሜ 2:7 ላይ እየተናገረ ያለው መዳን በሥራ እንደሚገኝ ሳይሆን፣ እውነተኛ አዳኝ የሆነ እምነት በሕይወታችን ውስጥ ምን ዓይነት ፍሬ ሊያፈራ እንደሚገባ ነው። በክርስቶስ ኢየሱስ አምኖ የዳነ ሰው፣ የመዳኑ ምልክት በበጎ ሥራ መጽናቱ ነው። መልካም ሥራችን የሚያድነን ሳይሆን፣ መዳናችንንና የልባችንን መለወጥ የሚያረጋግጥልን ውጫዊ ማስረጃችን ነው።

መጽሐፍ ቅዱስ ጸጋንና መልካም ሥራን አያጋጭም። "ጸጋው በእምነት አድኖአችኋልና… ይህም የእግዚአብሔር ስጦታ ነው እንጂ ከሥራ አይደለም" የሚለው ቃል መዳናችንን ሲያረጋግጥ (ኤፌ 2:8-9)፣ ወዲያው ቀጥሎ ግን "ለበጎ ሥራ በክርስቶስ ኢየሱስ ተፈጠርን" ይላል (ኤፌ 2:10)። ስለዚህ በሮሜ 2:7 የተጠቀሱት ክብርንና ምስጋናን ፈልገው በበጎ ሥራ የሚጸኑት ሰዎች፣ አስቀድመው በእግዚአብሔር ጸጋ ልባቸው የተለወጠና መንፈስ ቅዱስ በውስጣቸው የሚሠራላቸው እውነተኛ አማኞች ናቸው።

ቃሉ ለእኛም ስለ እምነትና ስለ ሥራ ያለንን ግንዛቤ ያስተካክልልናል። ድነናል ብለን መልካም ሥራን ችላ ማለት አንችልም። መዳናችን በጸጋና በጸጋ ብቻ ቢሆንም፣ የዳነ ሕይወት ግን ከክፋት ርቆ ለእግዚአብሔር ክብር በሚሆን መልካም ፍሬ የተሞላ መሆን አለበት። የምናደርገው መልካም ሥራ መንግሥተ ሰማያትን ለመግዛት የምንከፍለው ዋጋ ሳይሆን፣ እግዚአብሔር በነጻ ለሰጠን የዘላለም ሕይወት የምናቀርበው የፍቅርና የምስጋና ምላሽ ነው።

በማጠቃለያ፣ ሮሜ 2:7 መዳን በሥራ መሆኑን አያስተምርም፤ ይልቁንም የእውነተኛ እምነትን ፍሬ ያሳያል። "መልካም ሥራ የመዳን ዋጋ ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር ጸጋ ለዳነና ሕይወቱ ለተለወጠ ሰው ተፈጥሯዊ የሕይወት ፍሬ ነው" እንደሚባለው፣ እምነት ሥር ሲሆን መልካም ሥራ ደግሞ ፍሬው ነው። እግዚአብሔር የሚፈልገው በጸጋው የተደገፈና በበጎ ሥራ የሚገለጥ ሕያው እምነትን ነው።