የዮሐንስ ወንጌል የክርስቶስን መለኮታዊ ሥልጣን ሲያስረዳ "ከሰማይም ከወረደው በቀር ወደ ሰማይ የወጣ ማንም የለም፥ እርሱም በሰማይ የሚኖረው የሰው ልጅ ነው" በማለት የጌታችንን ልዩ ማንነት ያረጋግጣል (ዮሐንስ 3፡13)። "ወደ ሰማይ የወጣ ማንም የለም" ማለት ማንም ፍጡር በራሱ ኃይል፣ ጥበብና ጽድቅ ሰማያዊውን የእግዚአብሔርን ምክር ቤት ሰንጥቆ በመግባት፣ የሰማይን እውነተኛ ምስጢር አይቶ ለሰው ልጅ ለማስተማር የተመለሰ የለም ማለት ነው።
በታሪካዊ ዳራ፣ በዚያን ዘመን የነበሩ ግኖስቲካውያን (የሐሰት አስተማሪዎች) የተለየ ሰማያዊ ራእይ አየን እያሉ በምስጢራዊ ዕውቀት ሰዎችን ያታልሉ ነበር። ኢየሱስ ይህንን ቃል ሲናገር፣ ማንም የሃይማኖት መሪ (ሙሴንም ቢሆን) የሰማይን ሙሉ ምስጢር እንዳላየና، እውነተኛውን ሰማያዊ ነገር ሊነግራቸው የሚችለው ከሰማይ የመጣውና የሰማይ ባለቤት የሆነው እርሱ ብቻ መሆኑን ለማስገንዘብ ነው። ክርስቶስ ሰማያዊ ዜጋ ሲሆን፣ ሌሎች ነቢያት ግን ምድራውያን ናቸው።
በነገረ መለኮት ጥናት፣ ይህ ቃል የክርስቶስን በሁሉ ሥፍራ መገኘት በጥልቀት ያሳያል። "በሰማይ የሚኖረው የሰው ልጅ" የሚለው ሐረግ (በአንዳንድ ጥንታዊ የብራና ጽሑፎች ላይ የሚገኘው)، ኢየሱስ በሥጋ በምድር ላይ ከኒቆዲሞስ ጋር እየተነጋገረ ባለበት በዚያው ቅጽበት፣ በመለኮትነቱ ደግሞ በሰማይ በእግዚአብሔር ዙፋን ላይ እንደሚኖር ያረጋግጣል። እርሱ ሰማይና ምድርን በአንድ ጊዜ ያገናኘ፣ እንዲሁም የእግዚአብሔርን ሐሳብ ለሰው ልጆች ያመጣ ብቸኛ አምላክና መካከለኛ ነው።
በዚህ መለኮታዊ አዋጅ ውስጥ የሰውን ልጅ ድካም የሚያሳይ ውጥረት እናያለን። ከባቢሎን ግንብ ጀምሮ የሰው ልጅ የራሱን ሃይማኖትና ሥርዓት ሠርቶ ወደ ሰማይ (ወደ እግዚአብሔር) ለመድረስ ታግሏል። ነገር ግን ክርስቶስ ይህ ሁሉ ጥረት ከንቱ መሆኑን አወጀ። ማንም ሰው ወደ ሰማይ መውጣት አይችልም። እግዚአብሔር ግን በምሕረቱ የሰውን ልጅ አቅመ ቢስነት ስላየ፣ ራሱ ከሰማይ ወደ ምድር በመውረድ የመዳንን በር ከፈተ።
የሰው ልጅ ዘወትር ወደ ፈጣሪው የሚያደርሰውን መሰላል ይፈልጋል። ነገር ግን እውነተኛው መሰላል ራሱ ክርስቶስ ነው። እርሱ ከሰማይ መውረዱ የእግዚአብሔርን ፍቅር ሲያሳይ፣ ዳግመኛ በክብር ማረጉ ደግሞ ለእኛ መንገዱን መክፈቱን ያረጋግጣል። ክርስቶስ ወደ ሰማይ ያረገው የሰውን ልጅ ተፈጥሮ ይዞ በመሆኑ፣ በእርሱ ለሚያምኑ ሁሉ የሰማይ ዜግነት ተረጋገጠ።
ቃሉ ለእኛም በራሳችን ጽድቅ ወደ እግዚአብሔር ለመድረስ ከመሞከር ይልቅ፣ ከሰማይ በወረደው ብቸኛ መካከለኛ በክርስቶስ እንድንታመን ያሳስበናል። "በእግዚአብሔርና በሰውም መካከል ያለው መካከለኛው ደግሞ አንድ ነው፥ እርሱም ሰው የሆነ ክርስቶስ ኢየሱስ ነው" እንደሚለው ቃሉ (1ኛ ጢሞቴዎስ 2፡5)፣ እኛም ወደ አብ የሚያደርሰን ሌላ መንገድ እንደሌለ አውቀን በጌታችን ብቻ ዘወትር ልንደገፍ ይገባናል።