መንፈሳዊ መሥዋዕት ምንድን ነው?

በመጽሐፍ ቅዱስ "መንፈሳዊ ቤት ለመሆን ተሠሩ፣ በኢየሱስ ክርስቶስ ለእግዚአብሔር ደስ የሚያሰኝ መንፈሳዊ መሥዋዕትን ታቀርቡ ዘንድ ቅዱሳን ካህናት እንድትሆኑ" የሚል ቃል ይገኛል (1ኛ ጴጥሮስ 2:5)። መንፈሳዊ መሥዋዕት የሚለው ሐረግ በአዲስ ኪዳን ካህናት የሆኑ አማኞች፣ ሕይወታቸውንና ተግባራቸውን ለእግዚአብሔር አሳልፈው መስጠታቸውን ያመለክታል።

በብሉይ ኪዳን ታሪክ፣ ካህናት ወደ ቤተ መቅደስ እየገቡ የእንስሳትን ደም፣ እህልንና እጣንን ለእግዚአብሔር መሥዋዕት አድርገው ያቀርቡ ነበር። ነገር ግን ኢየሱስ ክርስቶስ ራሱን ፍጹም መሥዋዕት አድርጎ በማቅረቡ፣ የእንስሳት መሥዋዕት አብቅቷል። አሁን በአዲስ ኪዳን፣ አማኞች ሁሉ ካህናት ናቸው፤ የሚያቀርቡትም መሥዋዕት ደም የሌለበትና በመንፈስ የሚደረግ ነው።

ሥነ-መለኮታዊ ትርጉሙ፣ የአማኙ መላ ሕይወት የአምልኮ መግለጫ መሆኑን ያሳያል። መንፈሳዊ መሥዋዕት ማለት ምስጋናን ማቅረብ፣ መልካም ማድረግ፣ የተቸገሩትን መርዳት፣ ወንጌልን መስበክ እና ራሳችንን ለቅድስና አሳልፈን መስጠት ነው። እነዚህ መሥዋዕቶች በእግዚአብሔር ፊት ተቀባይነት የሚያገኙት ደግሞ በኢየሱስ ክርስቶስ ስምና ጸጋ ብቻ ነው።

ይህንን አስመልክቶ ሐዋርያው ጳውሎስ ወንድሞች ሆይ ሰውነታችሁን እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኝ፣ ሕያውና ቅዱስ መሥዋዕት አድርጋችሁ ታቀርቡ ዘንድ በእግዚአብሔር ርኅራኄ እለምናችኋለሁ በማለት ጽፏል (ሮሜ 12:1)። እንዲሁም የዕብራውያን ጸሐፊ፣ ዘወትር ለእግዚአብሔር የምስጋናን መሥዋዕት፣ ማለትም ለስሙ የሚመሰክሩ የከንፈሮችን ፍሬ፣ እንድናቀርብ ይመክራል (ዕብራውያን 13:15)።

ቃሉ ለእኛም የአምልኮ ሕይወታችንን በእጅጉ ያጎለብትልናል። አምልኮ እሁድ ቀን በመዘመር ብቻ የሚያበቃ አይደለም። በሥራ ገበታችን የምናሳየው ታማኝነት፣ ለድሆች የምንሰጠው እርዳታ፣ እና በፈተና ውስጥ ሆነን የምናቀርበው ምስጋና ሁሉ እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኝ መንፈሳዊ መሥዋዕት ነው።

የእውነተኛ አምልኮ መለኪያው የልብ መሰጠት ነው። "ከእንስሳት ደም ይልቅ፣ በተሰበረ ልብ የሚቀርብ ምስጋናና መልካም ምግባር የሰማዩን ዙፋን ያውዳል" እንደሚባለው፣ እኛም የዘወትር ኑሯችንን ደስ የሚያሰኝ መሥዋዕት አድርገን ለጌታ ልናቀርብ ይገባል።