መላእክት ሊመለከቱት የሚመኙት ነገር ምንድን ነው? (1ኛ ጴጥሮስ 1:12)

ሐዋርያው ጴጥሮስ በመልእክቱ "ይህንም ነገር መላእክት ሊመለከቱ ይመኛሉ" በማለት ይጽፋል (1ኛ ጴጥሮስ 1:12)። እዚህ ላይ "ሊመለከቱ" የሚለው ቃል በግሪኩ "ፓራኩፕቶ" ሲሆን፣ ትርጉሙም አንገትን አጎንብሶ ወደ ውስጥ አትኩሮ ማየት ማለት ነው። ይህ ቃል አንድን ሚስጥራዊ ወይም የተሰወረ ነገር ለማወቅ በከፍተኛ ጉጉት መመርመርን ያሳያል።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ ስናየው፣ የብሉይ ኪዳን ነቢያት ስለሚመጣው መዳን እና ጸጋ አስቀድመው ተናግረው ነበር (1ኛ ጴጥሮስ 1:10)። ነቢያቱ የተናገሩት ትንቢት ሙሉ በሙሉ የሚፈጸመው በክርስቶስ ኢየሱስ መከራና ክብር ነው። መላእክት በሰማይ በእግዚአብሔር ፊት የሚቆሙና የሚያገለግሉ ቢሆኑም፣ ይህ የሰው ልጆች የመዳን ሚስጥር ግን ለእነርሱም ቢሆን አዲስና እጅግ አስደናቂ ነበር።

ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ መላእክት የሰውን ልጅ የመዳን ጸጋ በራሳቸው ሕይወት ሊለማመዱት አይችሉም። የወደቁ መላእክት የንስሐ ዕድል አልተሰጣቸውም፤ ቅዱሳን መላእክት ደግሞ ኃጢአት ስላልሠሩ ቤዛነት አያስፈልጋቸውም። ስለዚህ፣ ኃጢአተኞች የነበሩ የሰው ልጆች በእግዚአብሔር ጸጋ እንዴት እንደሚጸድቁና የክርስቶስ አካል እንደሚሆኑ ማየት ለመላእክት ታላቅ ትንግርት ነው።

ይህንን እውነት ይበልጥ ለመረዳት በብሉይ ኪዳን ያለውን የሥርየት መክደኛ ማስታወስ እንችላለን። በታቦቱ ላይ ያሉት ኪሩቤል ፊታቸውን ወደ ሥርየት መክደኛው አቀርቅረው ይመለከታሉ (ዘጸአት 25:20)። ይህ የሚያሳየው መላእክት የእግዚአብሔርን የማዳን ሥራና የደም ሥርየት በጉጉት እንደሚከታተሉ ነው። ጳውሎስም ቤተ ክርስቲያን ለእግዚአብሔር ብዙ ዓይነት ጥበብ መግለጫ መሆኗን ለመላእክት እንኳ እንደምትታወቅ ይናገራል (ኤፌሶን 3:10)።

ቃሉ ለእኛም እጅግ ታላቅ የሆነ መጽናኛና ማሳሰቢያ ይሰጠናል። ሰማያውያን መላእክት በጉጉት የሚያዩትንና የሚያደንቁትን የድነት ጸጋ እኛ በነጻ ተቀብለነዋል። ስለዚህ፣ የተሰጠንን ታላቅ መዳን አቅልለን ልንመለከተው አይገባንም፤ ይልቁንም በታላቅ አክብሮትና ምስጋና ልንመላለስ ይገባል።

የክርስቶስ ቤዛነት ዋጋው ወደር የሌለው የፍቅር ሥራ ነው። "መዳናችን እጅግ ታላቅ ከመሆኑ የተነሳ የሰማይ መላእክት እንኳ ዘላለማዊ በሆነ አድናቆት ይመለከቱታል" እንደሚባለው፣ እኛም ዘወትር ይህንን የጸጋ ስጦታ እያሰብን ልንደሰትና ልንቀደስ ይገባል።