ሐዘናችሁ ወደ ደስታ ይለወጣል ማለት ምን ማለት ነው?

ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ይህንን ኃይለኛ የተስፋ ቃል ሲናገር፣ ደቀ መዛሙርቱ ሊገጥማቸው ያለውን ጊዜያዊ ሥቃይና መከራ፣ እግዚአብሔር ወደ ዘላለማዊ ሐሤት እንደሚቀይረው እያወጀ ነበር (ዮሐንስ 16:20)። ኢየሱስ ይህንን ሐሳብ ለማብራራት የምትወልድን ሴት ምሳሌ ተጠቅሟል። ምጧ እና ሥቃይዋ እጅግ ከባድ ቢሆንም፣ ሕፃኑ ከተወለደ በኋላ ግን ያ ሁሉ ሕመም ወደ ታላቅ ደስታ እንደሚለወጥ አሳይቷል። ይህ መለኮታዊ የሐዘን ወደ ደስታ መለወጥ የክርስትና እምነት እምብርት ነው።

በታሪካዊ አውድ፣ ይህ ቃል በቀጥታ የሚያመለክተው የክርስቶስን ሞትና ትንሣኤ ነው። ኢየሱስ በመስቀል ላይ ሲሞት፣ ደቀ መዛሙርቱ በታላቅ ሐዘንና ተስፋ መቁረጥ ውስጥ ሲወድቁ፣ ዓለም እና የሃይማኖት መሪዎች ግን ይደሰታሉ። ነገር ግን በሦስተኛው ቀን ክርስቶስ ከሞት ሲነሳ፣ ያ የሐዘን እና የለቅሶ ጊዜ ወደር ወደሌለው የድል ደስታ ይቀየራል። መስቀሉ የሐዘን መነሻ ቢመስልም፣ ባዶው መቃብር ግን የዘላለም ደስታ ምንጭ ሆኗል።

ሥነ መለኮታዊ ትርጉሙን ስንመረምር፣ እግዚአብሔር መከራን እና ሐዘንን ለታላቅ የድል ዓላማ የመጠቀም ፍጹም ኃይል እንዳለው ያሳያል። እግዚአብሔር ሐዘኑን በደስታ ይተካዋል ብቻ ሳይሆን፣ ሐዘኑን ራሱን የደስታው ምክንያት ያደርገዋል። የክርስቶስ መከራ የደህንነታችን መሠረት እንደሆነ ሁሉ፣ ክርስቲያኖች በምድር ላይ የሚያልፉበት መከራ፣ ክብራቸው የሚገለጥበት መንገድ ነው (ሮሜ 8:18)። ይህ መለኮታዊ የለውጥ አሠራር በእግዚአብሔር ሉዓላዊ እጅ ላይ የተመሠረተ ነው።

በዚህ ታሪክ ውስጥ ያለው ውጥረት፣ አሁን ባለው ጊዜያዊ ሥቃይ እና ወደፊት በሚመጣው ዘላለማዊ ክብር መካከል ያለው መፋጠጥ ነው። ደቀ መዛሙርቱ መከራን ፊት ለፊት መጋፈጥ ነበረባቸው፤ ሥቃዩ እውነተኛ እና የሚሰማ ነበር። ነገር ግን ተስፋቸው የተመሠረተው ሥቃዩ በመኖሩ ላይ ሳይሆን፣ ሥቃዩ ጊዜያዊ መሆኑንና በመጨረሻም ፍጹም በሆነ ደስታ እንደሚዋጥ በማወቃቸው ላይ ነው። ለቅሶ ማታን ሊያድር ይችላል፣ ጠዋት ግን ደስታ ይሆናል (መዝሙር 30:5)።

በዚህ በወደቀ ዓለም ውስጥ ስንኖር፣ በሽታ፣ የሰዎች ሞት፣ ስደት፣ እና ልዩ ልዩ ፈተናዎች ሐዘንን ሊያመጡብን ይችላሉ። ነገር ግን ሐዘናችን እንደማያምኑት ሰዎች ተስፋ የሌለው ሐዘን አይደለም (1ኛ ተሰሎንቄ 4:13)። የቱንም ያህል ብናለቅስ፣ እግዚአብሔር እንባችንን ሁሉ አብሶ ሐዘናችንን ወደ ዘላለም ደስታ እንደሚለውጠው ጽኑ ተስፋ አለን።

በማጠቃለያ፣ ሐዘን ወደ ደስታ መለወጡ የትንሣኤው ኃይል ውጤት ነው። ክርስቶስ ሞትን ድል አድርጎ በመነሳቱ፣ የሐዘናችን ሁሉ ምንጭ የሆነው የኃጢአት እና የሞት ኃይል ተሰብሯል። ይህንን መለኮታዊ እውነት የያዘ አማኝ፣ በመከራው ሁሉ ውስጥ እግዚአብሔር አስደናቂ የሆነ የደስታ ፍጻሜ እንዳዘጋጀለት ስለሚያውቅ፣ በጽናት እና በተስፋ ይቆማል።