"ለሰዎች ኃጢአታቸውን ይቅር ብትሉ፥ የሰማዩ አባታችሁ እናንተን ደግሞ ይቅር ይላችኋልና፤ ለሰዎች ግን ኃጢአታቸውን ይቅር ባትሉ፥ አባታችሁም ኃጢአታችሁን ይቅር አይላችሁም" (ማቴዎስ 6:14-15)። የመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራንና የሥነ መለኮት አጥኚዎች እንደሚያስረዱት፣ በዚህ ክፍል "ይቅር ማለት" ተብሎ የተተረጎመው ቃል በግሪክኛው ‘አፊዬሚ’ ሲሆን፣ ትርጉሙም ዕዳን መሰረዝ፣ በደልን መተው ወይም ነፃ መልቀቅ ማለት ነው። ይህ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ትምህርት፣ ድነታችን በሥራ ላይ የተመሠረተ መሆኑን የሚያሳይ ሳይሆን፣ የእግዚአብሔር ጸጋ በእውነት በልባችን ውስጥ ሲሠራ የሚያመጣውን ፍሬያማ የሕይወት ለውጥ የሚያስረዳ ጥልቅ መለኮታዊ እውነት ነው።
በአንደኛው መቶ ክፍለ ዘመን በነበረው የአይሁድ ማኅበረሰብ ባሕልና ሃይማኖታዊ ሥርዓት፣ ይቅርታ የተወሰነ ገደብ የነበረውና እንደ ግዴታ የሚታይ ጉዳይ ነበር። የሃይማኖት መምህራን አንድ ሰው በደልን ይቅር ማለት ያለበት እስከ ሦስት ጊዜ ብቻ እንደሆነ ያስተምሩ ነበር። ነገር ግን ኢየሱስ ይህንን ጠባብና ሥጋዊ አመለካከት ሙሉ በሙሉ በመገልበጥ፣ ከእግዚአብሔር የምናገኘው ይቅርታና ለሰዎች የምንሰጠው ይቅርታ ፈጽሞ የማይነጣጠሉ መሆናቸውን አወጀ። አንድ ሰው የእግዚአብሔርን ታላቅ ይቅርታ ከተቀበለ፣ ያ ጸጋ በሕይወቱ ውስጥ ሞልቶ ፈሶ ለሌሎች መትረፍ እንዳለበት በማሳየት፣ በዘመኑ ከነበረው ልማድ ጋር እጅግ ከባድ የሥነ መለኮት ውጥረት ፈጠረ።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ዋነኛ መንፈሳዊ ውጥረት፣ ኃጢአታችን ይቅር የሚባለው ሌሎችን ይቅር ስንል ነው የሚመስለው ሐሳብ ነው። ነገር ግን በወንጌል እውነት መሠረት የድነታችን መሠረት የእግዚአብሔር ጸጋ ብቻ ነው። ታዲያ ይቅር አለማለት ለምን ኃጢአታችን እንዳይሰረዝ ያደርጋል? ምክንያቱም ይቅር የማይለው ጠንካራ ልብ፣ የእግዚአብሔርን ምሕረት በእውነት እንዳልተቀበለና በመንፈስ ቅዱስ እንዳልታደሰ የሚያሳይ ሕያው ምስክር ነው። ጠላት ሁልጊዜ አማኞችን በቂምና በምሬት እያሰረ፣ መንፈሳዊ ሕይወታቸውን ለማድረቅ አጥብቆ ይዋጋቸዋል። እውነተኛ አማኞች ይህንን ሕያው ቃል በመታጠቅ፣ የጨለማውን የጥላቻ አሠራር አፍርሰው፣ ቂምን ከልባቸው መንቀል አለባቸው።
ከዚህም ባሻገር፣ ይቅር አለማለት ከሰማያዊ አባታችን ጋር ያለንን የዕለት ተዕለት ኅብረት ያቋርጣል። ልክ ጌታችን በምሳሌው እንዳስተማረው፣ ጌታው እጅግ ብዙ ዕዳ የተወለትን ነገር ግን ባልንጀራውን ይቅር ማለት ያቃተውን ክፉ ባሪያ ለሚቀጡት አሳልፎ ሰጥቶታል (ማቴዎስ 18:32-34)። ይህ የሚያሳየው እግዚአብሔር ለሰጠን ወሰን የለሽ ምሕረት የምንሰጠው ትክክለኛ ምላሽ ለሌሎች ርኅራኄ ማሳየት መሆኑን ነው። ንስሐ ገብተን የዳንበት የጸጋ በር፣ ለሌሎችም ክፍት መሆን አለበት። ልባችንን በይቅርታ ካልከፈትን፣ የእግዚአብሔር የይቅርታ ዝናብ ወደ ውስጣችን መፍሰስ አይችልም። ይቅርታ ሥጋዊ ስሜት ሳይሆን፣ የእግዚአብሔርን ሉዓላዊነት አምኖ ፍርድን ለእርሱ አሳልፎ የመስጠት መንፈሳዊ ውሳኔ ነው።
ከዚህ ታላቅ ታሪክ ጀርባ የምናገኘው ተግባራዊ የሕይወት ትምህርት፣ በዕለት ተዕለት የክርስትና ጉዟችን ከወንድሞቻችንና ከእህቶቻችን ጋር ሊኖረን ከሚገባው ጤናማ ግንኙነት ጋር በጥብቅ የተቆራኘ ነው። ዛሬም ቢሆን እኛ ክርስቲያኖች በሰዎች ክፉኛ ልንጎዳ፣ ልንበደል ወይም ልንታማ እንችላለን። ሆኖም ግን ቂም መያዝ የገዛ ነፍሳችንን የሚመርዝ ከባድ መንፈሳዊ በሽታ ነው። ይቅር ማለት የበደሉንን ሰዎች ድርጊት ትክክል ማድረግ ሳይሆን፣ የራሳችንን ነፍስ ከምሬት እስራት ነፃ ማውጣት ነው። በመንፈስ ቅዱስ ኃይል እየተመራን፣ እግዚአብሔር እኛን ያለ በደላችን በክርስቶስ ደም እንዳጠበን በማሰብ፣ እኛም ሌሎች የበደሉንን በሙሉ ልባችን ይቅር ልንል ይገባናል።
በመጨረሻም፣ ለሰዎች ኃጢአታቸውን ይቅር ማለት የእግዚአብሔር ልጆች መሆናችንን የምናረጋግጥበት ዋነኛው የፍቅር መለኪያ ነው። በልባችን ውስጥ ያለው የእግዚአብሔር ጸጋ ሲበዛ፣ ሰዎችን ይቅር የማለት አቅማችንም እጅግ ያድጋል። ክርስቶስ በመስቀል ላይ የከፈለው የይቅርታ ዋጋ፣ እኛም በምድር ላይ የዕርቅና የሰላም አምባሳደሮች እንድንሆን የሚያስገድደን ታላቅ መለኮታዊ ጥሪ ነው። ስለዚህ፣ በሕይወታችን ውስጥ ያለውን ማናቸውንም ቂምና ቁጣ አስወግደን፣ የክርስቶስን ፍጹም ፍቅር በተግባር እንድናሳይ ቃሉ ይህንን ታላቅ የሕይወት መመሪያ አጥብቆ ይመክረናል፦ እርስ በርሳችሁ ቸሮችና ርኅሩኆች ሁኑ፥ እግዚአብሔርም ደግሞ በክርስቶስ ይቅር እንዳላችሁ ይቅር ተባባሉ (ኤፌሶን 4:32)።